Podcast # 117: Czego rzemiosło może nas nauczyć o dobrym życiu z Peterem Kornem

{h1}


Co takiego jest w robieniu rzeczy własnymi rękami, które dają tyle satysfakcji? Dlaczego tak nas ciągnie archetyp rzemieślnika? W swojej wnikliwej książce Dlaczego tworzymy rzeczy i dlaczego jest to ważne, konstruktor mebli i instruktor obróbki drewna Peter Korn zgłębia filozofię rzemiosła. W dzisiejszym podcastie rozmawiam z Peterem o etos rzemiosła, jakie rzemiosło może nas nauczyć o dobrym życiu i dlaczego warto wyjść do garażu i spróbować zbudować coś własnymi rękami.

Pokaż najważniejsze informacje

  • Definicja rzemiosła
  • Jak powstała nasza idea archetypowego rzemieślnika w XIX wieku
  • Dlaczego budowanie własnymi rękami jest takie satysfakcjonujące
  • Co naprawdę kupujemy, kupując ręcznie wykonany produkt od rzemieślnika
  • Czego rzemiosło może nas nauczyć o dobrym życiu
  • I wiele więcej!

Dlaczego tworzymy rzeczy i dlaczego to ma znaczenie.


Dlaczego tworzymy rzeczy i dlaczego jest to ważne to fantastyczny traktat o naturze i filozofii rzemiosła. To świetny dodatek do biblioteki książek na ten temat, w tym Shopclass As Soulcraft i Zen i sztuka konserwacji motocykla. Nawet jeśli nie jesteś rzemieślnikiem, uzyskasz wgląd w to, jak możesz żyć w sposób bardziej przemyślany i kreatywny.

Posłuchaj podcastu! (I nie zapomnij zostawić nam recenzji!)

Dostępne w iTunes.


Dostępne na zszywaczu.



Logo Soundcloud.


Pocketcasts.

Podcast Google Play.


Logo Spotify.

Posłuchaj odcinka na osobnej stronie.


Pobierz ten odcinek.

Zasubskrybuj podcast w wybranym odtwarzaczu multimedialnym.


Specjalne podziękowania dla Keelan O'Hara do edycji podcastu!

Przeczytaj transkrypcję

Brett McKay: Brett McKay tutaj i witamy w kolejnej edycji podcastu The Art of Manility. Myślę, że ta idea rzemiosła i archetyp rzemieślnika jest czymś bardzo atrakcyjnym. Rezonuje z nami na naszym wewnętrznym poziomie. Jest coś w budowaniu rzeczy własnymi rękami od zera, co jest po prostu satysfakcjonujące i jest coś, co nas pociągało. Wolimy kupować coś, o czym wiemy, że zostało wykonane ręcznie przez rzemieślnika, niż jakieś towary produkowane masowo. Dlaczego? Dlaczego tak pociąga nas budowanie, dlaczego przyciąga nas ta idea rzemieślnika.

Nasz dzisiejszy gość napisał książkę badającą ten pomysł. Jest prawdziwym rzemieślnikiem, robi meble. Założył także tę szkołę meblarską w Maine. Nazywa się Peter Korn i napisał książkę pt Dlaczego tworzymy rzeczy i dlaczego jest to ważne: edukacja rzemieślnika; fascynująca książka na fascynujący temat. Dzisiaj w podcastie omówimy, na czym polega ten pęd, który daje nam satysfakcję z tworzenia rzeczy własnymi rękami. Zamierzamy również porozmawiać o tym, jakie rzemiosło, to będzie etyka rzemieślnicza, może nauczyć nas dobrego życia, fantastycznej dyskusji, naprawdę fascynującej, zagłębić się w głębokie tematy. Myślę, że spodoba ci się to bez dalszych ceregieli Petera Korna Dlaczego tworzymy rzeczy i dlaczego jest to ważne.

Peter Korn, witamy w programie.

Peter Korn: Dziękuję Brett. Dziękuję Ci bardzo.

Brett McKay: Jesteś producentem mebli, który tak się składa, że ​​piszesz, czy możesz nam powiedzieć, jak zacząłeś robić meble, ponieważ to wszystko… Myślę, że ten pomysł, kiedy zaczynałeś, tak naprawdę nie był zbyt wielu niezależnych producentów mebli. Jak w to wpadłeś?

Peter Korn: Miałem szczęście, że poszedłem do Quaker High School w Filadelfii, Germantown Friends School, która moim zdaniem jest świetną edukacją, a potem na University of Pennsylvania, gdzie studiowałem historię, ale wszystko to… i ukończyłem college w 1972 roku. Byłem trochę hipisem z lat 60. i przez cały czas, gdy chodziłem do szkoły, czułem, że żyję jak z drugiej ręki, a prawdziwe życie musiało być gdzie indziej. Kiedy skończyłem college, podjąłem pracę jako stolarz na wyspie Nantucket, która w tamtym czasie była bardzo cichym zapomnianym miejscem, a nie tętniącą życiem plutokracją, jaką jest dzisiaj.

Nigdy nie pracowałem własnymi rękami, a pochodziłem ze środowiska, w którym mój ojciec był prawnikiem, a mama historykiem, a oni nie znali nikogo, przynajmniej społecznie, kto pracowałby rękami, a potem ich świat pracujący z twoim ręce naprawdę sprowadziłyby cię na dół po drabinie społecznej, więc mój ojciec był przynajmniej dość przerażony, że podjąłem pracę jako stolarz. Podjąłem tę pracę tylko dlatego, że przeprowadziłem się do Nantucket, ponieważ chciałem mieszkać w tym pięknym wiejskim miejscu i była to pierwsza praca, która się pojawiła. Wielkie dla mnie… Życie pełne i miłe zaskoczyło mnie, że przekonałem się jak satysfakcjonujące i wymagające jest stolarstwo. Jeśli mogę kontynuować…

Brett McKay: Jasne, tak,

Peter Korn: Mój ojciec szybko powiedział… Martwił się tylko, że przy takiej pracy mój umysł będzie niezasłużony. To naprawdę miało być skrócone, to znaczy krótkie, a to nie jest właściwe słowo.

Brett McKay: Stłumiony.

Peter Korn: Zduszone życie, jakkolwiek chcesz to ująć, zduszone psychicznie. Odkryłem, że stolarstwo w dużym stopniu angażuje na przykład umiejętności rozwiązywania problemów poznawczych. Twój mózg jest w to zaangażowany, podobnie jak twoja ręka i stwierdziłem, że ten rodzaj pracy to wspaniały sposób na dojście do dorosłości w wieku 20 lat.

Brett McKay: Jak przeszedłeś od stolarstwa do projektowania mebli, taki skok?

Peter Korn: To trochę skok, ale wymaga użycia drewnianych narzędzi. Po dwóch latach jako stolarz… Kiedy byłem w stolarce przez około dwa lata i nabierałem pewności siebie w ręce, moi znajomi spodziewali się dziecka, a to byli moi pierwsi przyjaciele, którzy spodziewali się dziecka, i Chciałem zrobić dla nich kołyskę. Trzy dni przed planowanym porodem wziąłem trochę sosny i kilka lalek ze składowiska drewna, poszedłem do tej nieogrzewanej stodoły pod koniec listopada, gdzie zamroziłem sobie tyłek i zbudowałem kołyskę ze zdjęcia, które widziałem w książce.

Wszedłem do tej stodoły z myślą, że skończę na projektowaniu i budowaniu domów na życie, i wyszedłem ze stodoły z pasją, aby na nowo odkryć to, co wydawało się… w tamtych latach 1974, jak zaginiona sztuka tworzenia mebli. Było to zanim pojawiła się piękna obróbka drewna lub wszystkie inne dzienniki dotyczące obróbki drewna, które istnieją od dziesięcioleci. Wtedy prawie nigdzie w tym kraju nie można było formalnie nauczyć się dobrej obróbki drewna. Były dwa miejsca, do których można było się udać, North Bennet Street School lub Rochester Institute of Technology, ale zupełnie o nich nie wiedziałem. Nigdy nie spotkałem rzemieślnika.

Dla mnie to było jak próba nauczenia się tego rzemiosła i odkrycia go dla siebie tylko z kilku książek wydanych w Anglii i okazało się, że są… Myślałem, że robię to w odosobnieniu i byłem, ale w tym samym czasie prawdopodobnie było ich tysiące lub dziesiątki tysięcy innych ludzi w tym kraju mojego pokolenia zwracających się do różnych rzemiosł w ten sam nieświadomy sposób, ponieważ szukaliśmy stylu życia, który byłby bardziej płynny i satysfakcjonujący niż to, co postrzegaliśmy, przedstawiając nam świat naszych rodziców.

Brett McKay: Przejdźmy do tego pytania. Myślę, że kiedy ludzie słyszą słowo rzemieślnik, to przynajmniej robię to i wyobrażają sobie pewnego rodzaju solidnego, pracowitego niezależnego mężczyznę w swoim warsztacie z brodą, prawdopodobnie skórzanym fartuchem, podwiniętymi rękawami, solą do ziemi i to chyba archetyp i to jest bardzo atrakcyjne dla ludzi, a także… stało się prawie tak samo jak platoniczny ideał tego, czym jest rzemieślnik, ale w swojej książce wykazujesz, że ten pomysł rzemieślnika, który mamy w pewnym sensie romantyczny, jest całkiem nowym dziełem . Czy możesz nam opowiedzieć o ruchu artystycznym i rzemieślniczym XIX wieku.

Peter Korn: Z przyjemnością. Zacznijmy od uświadomienia sobie, że w totalnej rewolucji przemysłowej, która miała miejsce między końcem XVIII a końcem XIX wieku, wszystko było robione indywidualnie, przez człowieka ręcznie, co dziś powiedzielibyśmy ręcznie, i nic nie było produkowane masowo. Nie było linii montażowej. Nie było maszyny o napędzie silnikowym, z wyjątkiem młocarni napędzanych wodą lub czegoś takiego, młynów. Nie było nawet potrzeby, aby mieć pojęcie takie jak rzemiosło, kiedy wszystko było rzemiosłem, a potem to, co się stało, gdy nadeszła rewolucja przemysłowa, a teraz mówię konkretnie o Europie, a jeszcze dokładniej o Anglii. Nagle zawody, w których pracujesz ręcznie, wiele z nich zostało wypartych przez produkcję, więc rzemiosło stało się zbędne.

Pod koniec XIX wieku ten proces przeszedł długą drogę i byli ludzie w Anglii, zwłaszcza John Ruskin i William Morris to dwa najbardziej znane nazwiska, które były bardzo zaniepokojone, ponieważ myślę, że filozofowie społeczni, dla których warunki pracy w przemyśle są naprawdę poniżające. samych robotników, złych dla nich duchowo i złych dla nich moralnie, i że jeśli robotnicy, jeśli praca była zła dla robotników i była szkodliwa dla ich charakteru, to była szkodliwa dla społeczeństwa, więc wymyślili ideę rzemiosła jako alternatywę metody tworzenia rzeczy, w których pracownik byłby w pełni zaangażowany w cały proces i nadawałby jakości temu, co robią, ponieważ byłoby to bardziej korzystne duchowo i moralnie dla pracownika, a zatem i dla społeczeństwa. Zanim wynaleźli rzemiosło, zanim zaczęli sztukę i rzemiosło, a nawet wymyślili rzemiosło w języku angielskim, słowo „rzemiosło” nie oznaczało typu przedmiotu ani metody wytwarzania, jak o tym myślimy dzisiaj.

Użyto słowa „rzemiosło”, które oznaczało to, co obecnie słyszymy w monetach, takich jak czary i statystyka, co oznacza umiejętność sprytnego manipulowania ludźmi lub sytuacjami. Wymyślili tę ideę rzemiosła, a ich rzemieślnik był czyimś pracownikiem, który budował czyjeś projekty od początku do końca w zdrowym środowisku. Ten pomysł jest taki, który właśnie opisałeś, a który dotarł do nas do stanu, ten znak rozpoznawczy, podobny do obrazu rzemieślnika jako wykwalifikowanego handlowca, zapewniającego wiedzę o jego dłoni i sile jego charakteru, przyjdź do ręki warsztatowej prowadzenie prostego spokojnego życia i idyllicznego otoczenia.

Dla mojego pokolenia podobało nam się rzemiosło prawie 100 lat po tym, jak wpadli na pomysł rzemiosła, ten pomysł pojawił się nieświadomie, ponieważ nigdy nie myślałem o rzemiośle, ale jednocześnie było to całe nakładanie się nowych pomysłów na temat rzemiosło, którego ci faceci, Ruskin i Morris nie rozpoznaliby. Chcesz, żebym kontynuował?

Brett McKay: Tak. Co ten nowy ruch wniósł do statku?

Peter Korn: Dla mojego pokolenia to, co bardzo uważaliśmy za rzemiosło, było okazją do samozatrudnienia, wyrażania siebie, samowystarczalności i samorealizacji. Oczywiste powszechne słowo „bycie sobą” i myśląc o tym doszedłem do wniosku, że między końcem XIX wieku a końcem XX wieku, kiedy to przez większość czasu uprawiałem rzemiosło. W naszym społeczeństwie normatywna idea tego, czym jest jednostka, czym jest jaźń, uległa radykalnej zmianie. Zmieniało się to od dawna, ale naprawdę zmieniło się szybko i radykalnie w XX wieku, a różnica polegała na tym, że przez całą historię ludzkości jednostka myślała o sobie jako o przynależności do większej istoty społecznej, jako rodzaj konceptualizacji siebie, można powiedzieć, że to jak palec na dłoni.

W XX wieku widzieliśmy, jak narodziła się idea jednostki jako w pełni autonomicznej i odrębnej, indywidualnej i racjonalnej, a możliwość wyboru wszystkiego była wyborem i zamiast należeć do kształtowanego przez nią społeczeństwa, zaczęliśmy postrzegać siebie jako bycie wybieraniem i wybieraniem, gdzie w społeczeństwie chcemy, jakie idee lubimy, i to właśnie ta idea w pełni autonomicznej jednostki zmieniła sposób, w jaki podchodziliśmy do rzemiosła, więc innym sposobem wyrażenia tego jest to, że jeśli spojrzeć na sztukę przez tysiąclecia , sztuka ma po prostu tendencję do portretowania miejsca, w którym według nich mieszka prawda, więc grecka sztuka przedstawia ten ideał człowieczeństwa poza przestrzenią i czasem, innymi słowy, prawda leży poza ludzkością.

Masz dużo chrześcijańskiej sztuki ze średniowiecza i renesansu, który zasadniczo przedstawiał sceny z Biblii, idea jest prawdą rezydującą w królestwie Bożym, w Biblii, jak wiesz, jest wyrażona w Biblii, znowu na zewnątrz człowieka. A potem mamy Hudson River School of Art w XX wieku, która przedstawiała naturę i która była zgodna z wszelkiego rodzaju oświeceniową ideą powieści dzikusa i tak uważano, że prawda tkwi w naturze, a jeśli wejdziesz do Na przykład nasza abstrakcyjna ekspresja, jak w przypadku artysty, który rozpryskuje farbę lub maluje abstrakcyjne rzeczy, w których dyszenie nabiera kształtu, ponieważ każdy wybór, którego dokonuje artysta, jest odpowiedzią na wszelkie wcześniejsze ślady, jakie zrobił na płótnie . Każdy wybór, jakiego dokonuje artysta, jest odpowiedzią na wszelkie poprzednie ślady, jakie zrobił na płótnie, a więc to, co dostajesz, gdy ludzie malują portret swojej intuicji, swojego wnętrza, tak że byliśmy wtedy nie na miejscu, gdzie prawda rezyduje wewnętrznie i to do nas należy odkrywanie jako artyści lub jako jednostki i dzielenie się z innymi ludźmi bardzo różnymi koncepcjami tego, czym jest jednostka, co ukształtowało moje pokolenie i kolejne pokolenia.

Brett McKay: Mówimy o rzemiośle i jest to temat, który jest wpleciony w twoją książkę, że idealnie jest to, czym jest rzemiosło, ponieważ myślę, że ludzie mają o nim ogólne pojęcie, co wyobrażają sobie, czym jest rzemiosło, ale myślę, że jeśli ty Zapytaj różne osoby, prawdopodobnie uzyskasz różne odpowiedzi na temat rzemiosła.

Jak definiujesz kunszt, kiedy coś staje się… pokazujesz kunszt za każdym razem, gdy coś robisz.

Peter Korn: Mam do zaoferowania dwie definicje rzemiosła.

Brett McKay: W porządku.

Peter Korn: Po pierwsze, rzemiosło, jeśli mówisz o samym świecie rzemiosła, w którym ludzie wytwarzają przedmioty z rzeczywistych materiałów fizycznych, a jeśli właśnie tam chcemy zdefiniować rzemiosło, mówimy o tym, czy rzemiosło jest pracą lub proces pracy, w którym ręce zabijają, ale wymaga rozwiniętych umiejętności, wymaga nieustannego przywiązania do jakości, a także lepszego zrozumienia własnych materiałów. To są trzy elementy, które składają się na rzemiosło, które są wspólne dla rzemiosła.

Wtedy można by pomyśleć o rzemiośle, gdy na przykład ludzie będą mówić o wykonaniu studni przez prawnika, a producenci na przykład o rzemiośle w swoich samochodach. Teraz nie angażujemy poszczególnych agencji, to zostało usunięte. Nie zawsze mamy do czynienia z materiałami fizycznymi, ale wciąż mówimy o rzemiośle, a to, co pozostaje, oznacza zaangażowanie w jakość i głębokie zrozumienie swoich materiałów, nawet jeśli ich materiały są najgorsze lub coś, co nie ma żadnej fizycznej materialności . To troska o to, co robisz, zaangażowanie w jakość, głębokie zrozumienie własnego materiału. To są ogólnie elementy rzemiosła.

Brett McKay: Jak myślisz, dlaczego… Co takiego jest w budowaniu własnymi rękami, co pomaga ci nawiązać kontakt z tą ideą rzemiosła bardziej niż prawnik sporządzający kontrakt., Co jest takiego w materialności rzemiosła pracującego z twoimi rękami? pozwala się z tym skontaktować.

Peter Korn: Myślę, że można to opisać na kilka sposobów, a ja… Myślę, że spróbuję trzech z nich.

Brett McKay: Pewnie.

Peter Korn: Jednym z nich jest to, że istnieje doświadczenie, które tworzą ludzi posiadających to studio, w tym przypadku może to być rzemiosło, mogą to być obrazy, rzeźby, może to być tak naprawdę napisanie, że Mihaly Csikszentmihalyi, jeśli to właściwy sposób na wymówienie jego imienia który napisał książkę „Flow” i kilka innych książek na ten temat. On określa, że ​​to zjawisko płynie tam, gdzie znikasz, twoje poczucie czasu i siebie wszystko znika, jesteś w pełni zaangażowany w pracę, która jest wszystkim, i która okazuje się niezwykle przyjemnym, cudownym uczuciem.

Stwórz ludzi, o których można by powiedzieć, że cieszą się ich kreatywnością lub po prostu przychodzą do tego po to, by poczuć to uczucie, ale jest o wiele więcej, ale to jeden element. Oprócz tego wspaniałe jest to, że rzemiosło polega na tym, że nie można… jakby to powiedzieć, że zakotwicza ono Twoją twórczą pracę, pomysły i wysiłki w rzeczywistości. Na przykład, kiedy piszę, piszesz, możesz łączyć słowa, a to może sugerować nowe pomysły, a także możesz odejść i uciec od fantazji, które są dość kuszące, ale tak naprawdę można je nazwać nonsensem.

Ale kiedy pracujesz na przykład z drewnem i dłutami, nie ma wątpliwości, czy połączenie jest ciasne, nie ma wątpliwości, czy dłuto jest ostre. W rzeczywistości nie ma wątpliwości, że krzesło jest wygodne, po prostu widoczne dla każdego użytkownika. Twoje pomysły, przypuszczenia, twoje wysiłki są sprawdzane przez rzeczywistość i to właściwie całkiem zdrowa rzecz. To jedna z przyjemności rzemiosła. Po drugie, pod koniec dnia widzisz, co osiągnąłeś. Istnieje w świecie fizycznym po to, by się nim cieszyć, dzielić się nim z innymi, po prostu znika na ekranie komputera, przechodząc do następnej rzeczy. Przynajmniej to są niektóre z rzeczy, które sprawiły, że rzemiosło było tak przyjemną rzeczą do ćwiczenia.

Będę miał jeszcze jednego.

Brett McKay: Śmiało, tak, to fantastyczne.

Peter Korn: Jest taka maksyma w rzemiośle, o której mówi się, że Bernard Leach, brytyjski garncarz w ubiegłym stuleciu, mówi, że rzemiosło łączy głowę, serce i dłonie. Powiedział to trochę lepiej. Myślę, że jedną z rzeczy, które sprawiają, że jest to tak satysfakcjonujące, jest to, że w jakiś sposób jesteś zaangażowany w wykwalifikowaną pracę rzemieślniczą i powiedzmy, że jesteś w stanie przepływu nie, to naprawdę nie ma znaczenia, ty wykorzystujesz wszystkie swoje cielesne zdolności naraz. Angażujesz swoje rzeczywiste możliwości fizyczne, angażujesz swoją wyobraźnię, angażujesz swoją zdolność do poznawczego rozwiązywania problemów. Angażujesz się w swoją kreatywność. Możesz prosić o więcej.

Brett McKay: Masz rację, wspomniałeś, jak odkryłeś, kiedy zacząłeś pracować jako stolarz, i odkryłeś, że nie jest to zgodne z tym, co powiedział twój ojciec, to jakby przytępiłoby umysł, że faktycznie angażuje umysł. Miałem też to doświadczenie, kiedy wykonywałem różne projekty w domu. To niesamowite, o ile trudniejszy jest mały projekt, projekt „zrób to sam”, który robię, a potem mówię, że pisanie artykułu na stronę internetową jest i jak zabawne. Jest tam wyzwanie i nie zatrzymasz się, dopóki go nie rozwiążesz. Po prostu wciąż to podłączaj, chociaż powinienem był zrezygnować kilka godzin temu.

Peter Korn: Tak, widzisz, że Brett dla mnie but jest na drugiej stopie, co oznacza, że ​​jestem przyzwyczajony do rozwiązywania problemów w warsztacie stolarskim, więc staje się to dla mnie dość płynnym procesem, ale kiedy usiadłem, aby napisać tę książkę, wszystko, od czego zacząłem, to niektóre głęboko zakorzenione przekonania, które były prawie bardziej fizyczne, do pewnego rodzaju przekonań, które posiadasz, i które to skręcają twój żołądek i twoje kości, wtedy miałem sposoby na wyrażenie ich słowami. Dla mnie praca ze słowami była procesem rozwiązywania węzłów, jednego węzła po drugim.

To była długa i głęboko wciągająca walka, która była cudowna i pisałem przed pracą, a potem jechałem do pracy i musiałem zanotować kolejny mały krok z przodu pomysł, który w miarę rozwoju był wspaniały .

Brett McKay: Oto pytanie, które zadałem, więc teraz wygląda na to, że przeżywamy renesans na rynku, na którym wyroby rękodzielnicze i rzemieślnicze są na topie. Każdy chce czegoś, co… Oni chcą czegoś, co zbudował rzemieślnik, chcą czegoś, o czym wiedzą, że nie jest zrobione przez gigantyczną korporację lub maszynę, ale lata dwudzieste są takie, że można kupić stół zbudowany w fabryce i to ” Będzie dokładnie tym samym stołem zbudowanym przez jedną osobę. Ale wtedy ludzie prawdopodobnie wybiorą ten, który został zbudowany przez daną osobę. Dlaczego?

Peter Korn: Tak bardzo zraniłeś uczucia tej osoby. Chcę tylko, żebyś to wiedział.

Brett McKay: Wiem, ale co kupuje osoba, więc myślę, że to jest droga trzeciej osoby do udziału w procesie twórczym. Co kupujemy, kupując coś zbudowanego przez rzemieślnika. Czy to opowieść, czy poczucie sensu, co to jest?

Peter Korn: Tak, to wszystko. Kupujesz… Po pierwsze, zamierzam się nie zgodzić lub przeformułować coś, co powiedziałeś, czyli to, że gdybyś był zaręczony i próbował zarabiać na życie jako producent mebli, na przykład, okazałbyś się, że w rzeczywistości jest to naprawdę trudne aby znaleźć rynek dla swojej pracy, że im więcej w nią włożysz umiejętności, tym będzie ona droższa, tym mniejsza będzie Twoja publiczność. W rzeczywistości, zgodnie z moimi obserwacjami, że moje pokolenie rzemieślników… Powiem to inaczej, należę do… retrospektywnie jest teraz określany jako ruch zwany rzemiosłem studyjnym i rękodziełem artystycznym, ludzie stworzyli jedyne w swoim rodzaju pojedyncze przedmioty, które istniały jako sposoby aby rozwijały swój indywidualny głos artystyczny i swoje indywidualne umiejętności oraz je pokazywały i mam na myśli to w pozytywny sposób. W końcu są to dość drogie obiekty na cokołach galerii.

Młodzi ludzie, którzy byli dziś podekscytowani projektowaniem i budowaniem rzeczy, przeważnie nie są zainteresowani tworzeniem tych cennych obiektów w stylu galerii. Jest zupełnie nowy ruch skupiony na Brooklynie, który nazwałem projektowaniem studyjnym. Ludzie wciąż projektują i budują wspaniałe rzeczy, ale mają to być rzeczy, które mogą być produkowane przez innych w bardziej rozsądnych cenach i sprzedawane szerszej publiczności, a istnieją inne obawy, takie jak zrównoważony rozwój i społeczność, które w jakiś sposób również wchodzą w ich proces projektowania, więc rodzaj kulturowych powodów, dla których ludzie pracują, zmienił się i to zmienia charakter przedmiotu.

Myślę, że przedmioty, które młodzi rzemieślnicy lub projektanci produktów wytwarzają dzisiaj, są prawdopodobnie bardziej zbywalne i mają większy rynek niż produkty mojego pokolenia, ale są to najlepsze produkty, ale nie są jedyne w swoim rodzaju. Nadal odpowiadając na Twoje pytanie, to, co je sprzedaje, to fakt, że są autentyczne, że pochodzą z wyobraźni jednej osoby i jedna osoba dba o ich jakość, i to jest historia, którą trzeba opowiedzieć, w przeciwnym razie nie… nie można by to wiedzieć, więc tak, można by powiedzieć, że to produkt, który ma historię.

Brett McKay: Jedną z rzeczy, które uwielbiam w tej książce, jest to, że mówisz o rzemiośle i chęci do ich tworzenia, dlaczego jest to takie satysfakcjonujące, ale także odkrywasz, że podróż do zostania rzemieślnikiem jest także podróżą o tym, jak powinno wyglądać życie żył, co jest w pewnym sensie bardzo arystotelesowskie. Arystoteles mówił o cnotach, praktykowaniu cnót w pewnym sensie, jakby ćwiczył się jako rzemieślnik.

W jaki sposób rzemiosło może nam pomóc lub studiowanie rzemiosła może pomóc nam wieść dobre życie?

Peter Korn: To nasuwa pytanie, czym jest dobre życie i wydaje mi się, że jest to największy kontekst, w którym piszę, próbujący odpowiedzieć na to pytanie i wydaje mi się, że na podstawie mojego doświadczenia i obserwacji, dobre życie to takie, które zapewnia osobie, która go żyje, wystarczającą ilość sensu i spełnienia, wydaje się, że są to dwie cechy, których tak bardzo pragniemy, a które tak często wydają się nam dzisiaj brakować, i zacząłem definiować znaczenie jako posiadanie poczucia, że ​​twoje myśli i czyny faktycznie tworzą różnica w większym strachu moralnym.

I zaczynam definiować spełnienie przynajmniej dla siebie jako poczucie, że w pełni wykorzystujesz swoje ludzkie możliwości. Praktykowanie rzemiosła to nie jedyny sposób na spełnienie znaczenia, ale jest to wspaniały sposób na zrobienie tego. Część dotycząca spełnienia pojawia się, gdy omawiamy, ponieważ w rzemiośle naprawdę angażujesz głowę, serce i rękę zgodnie. Cała lektura składa się z tej samej strony, a jeśli chodzi o pracę, która daje poczucie zmiany w większym moralnym strachu, jeśli mogę przez chwilę porozmawiać o produkcji mebli, każdy mebel opisuje życie, które ma się wokół niego przeżyć jeśli o tym pomyślisz. Więc praca, którą zobaczyłbyś w Riverside, to bardzo ozdobne, niewygodne krzesła, niesamowicie drogie, opisują, jest cały świat tego, jak siedziałeś na krześle i jak odnosisz to do innych ludzi i wszystko, co opisują te krzesła , więc powiedzmy, że fotel bujany opisuje całość innego stosunku do życia. Idea, że ​​codzienne życie i pracę należy przeżywać sakramentami, więc kiedy projektujesz meble w pewnym sensie, to, co zawsze robisz, polega na tym, że poprzez meble starasz się coraz bardziej zbliżyć do tego, jak człowiek jako człowiek najlepiej przeżyć swoje życie, jak powinno wyglądać życie codzienne.

To jeden z przykładów tego, jak zaangażowanie się w określone przedsięwzięcie twórcze może być badaniem tego, jak powinniśmy żyć jako istoty ludzkie i naprawdę w moim umyśle, a ja nie jestem wierzącym religijnie, więc z mojego punktu widzenia z pewnością największy kontekst moralny, jaki istnieje to wysiłek ludzkości przez całe jej istnienie, ciągły wysiłek, aby zdefiniować, czym jest bycie człowiekiem i jak powinniśmy żyć, i myślę, że za każdym razem, gdy ktoś podejmuje wysiłek, aby spróbować wprowadzić na świat coś nowego, co nie ma znaczenia tylko dla siebie, ale ma znaczenie dla innych ludzi, którzy faktycznie są zaangażowani w badanie parametrów istniejących idei, co to znaczy być człowiekiem i jak powinniśmy żyć, i fakt, że w tym szerszym kontekście nadaje ich życiu sens i faktycznie, Nie mówię, że ktokolwiek na przykład w sztukach kreatywnych jest kiedykolwiek świadomy tego kontekstu lub myśli o ideach, które omawiam, mówię tylko, że to jest to, co uważam za rzeczywistość leżącą u podstaw każdego twórczego wysiłku, a nie tylko twórczy wysiłek w malarni, pracowni lub warsztacie rzemieślniczym, ale twórczy wysiłek w laboratorium naukowym, twórczy wysiłek przy zakładaniu nowej firmy, twórczy wysiłek przy próbowaniu, wymyślanie nowego przepisu w kuchni. To wszystko poszerza granice tego, jak myślisz o świecie, co oznacza, że ​​wymyślasz nowe pomysły na temat tego, kim jesteś i jak działa świat wokół ciebie.

Brett McKay: To fascynujące, a ty… moglibyśmy porozmawiać o tym więcej, ale czas jest ograniczony, więc zdecydowanie polecam ludziom zajrzenie do tej książki. Gdzie możemy dowiedzieć się więcej o Twojej pracy?

Peter Korn: Mam stronę internetową z książką, którą jest peterkorn.com, ale tak naprawdę moją prawdziwą pracą życiową było założenie i prowadzenie szkoły o nazwie The Centre for Furniture Craftsmanship, szkoły non-profit w Rockport Maine, a stroną internetową szkoły jest woodschool .org i tym zajmuję się od 23 lat. Obecnie jestem znacznie bardziej… administratorem sztuki i nauczycielem niż prawdziwym rzemieślnikiem. Jestem jedną z ponad 40 osób, które uczą w szkole. Tam naprawdę zobaczysz i dowiesz się, czym się zajmuję i co mnie pasjonuje.

Brett McKay: Czy szkoła jest otwarta, tak jak oni, czy macie zajęcia dla początkujących, ludzi, którzy nigdy nie zajmowali się budową mebli?

Peter Korn: Tak, mamy obszerny program letnich i jesiennych jedno- i dwutygodniowych kursów, z których wiele to kursy dla początkujących w produkcji mebli, ale także w ubijaniu drewna, rzeźbieniu i innych aspektach obróbki drewna, a my, reszta w tym roku prowadzimy dziewięciomiesięczny kurs meblarski i kilka trzymiesięcznych kursów ubijania i produkcji mebli, na które większość ludzi przychodzi, ponieważ chce się w tym profesjonalizować, ale są one również otwarte i uczęszczane przez wielu amatorskich stolarzy.

Brett McKay: Czy zauważyłeś, że zainteresowanie szkołą przez lata rosło i rosło, czy też pozostało mniej więcej takie samo, czy?

Peter Korn: Cóż, zacząłem szkołę od nauczania sześciu osób w tym czasie na moim podwórku, więc prowadziłem warsztaty od siedmiu do dziewięciu do tygodni w pierwszym roku, więc szkoła przeszła przez okres szybkiego i ogromnego wzrostu w pierwszych sześciu latach do ośmiu lat, a teraz mamy 400 uczniów rocznie. Ale potem, w okresie recesji, która miała miejsce na początku XXI wieku, świat przemysłu drzewnego odnotował poziom zainteresowania kulturowego na poziomie, a teraz widzimy, jak znowu rośnie i widzimy, że ponownie pojawia się więcej młodych ludzi i więcej ludzi przyjeżdża ponownie i to jest dość ekscytujące, znowu przychodzą niekoniecznie z zainteresowania rzemiosłem tak, jak ja to robiłem, ale z czegoś, co wygląda prawie tak samo, z wyjątkiem tego, że jest informowany przez tych, nowszy świat, w którym żyją i postrzegają młodsi ludzie. Jak powiedziałem, istnieje duże zainteresowanie nie tylko doskonałym kunsztem i pracą, która wyraża Twój głos, ale jest też zainteresowanie, abyś zaprojektował wspaniały produkt, krzesło, które można zrobić, a które jest dostępne dla innych.

Brett McKay: Bardzo dobrze. Peter Korn, bardzo dziękuję za poświęcony czas. To była przyjemność.

Peter Korn: Brett, bardzo dziękuję. Naprawdę doceniam, że przeprowadzasz ze mną wywiad.

Brett McKay: Naszym gościem jest Peter Korn, autor książki „Why We Make Things and Why It Matters: The Education of a Craftsman”. Można to znaleźć na amazon.com. Sprawdź, czy czytanie jest naprawdę fascynujące. Więcej informacji o pracy Petera znajdziesz również na peterkorn.com, a to Korn z literą K, a także jeśli chcesz sprawdzić szkołę budowy mebli, którą założył Peter, i sprawdzić jedną z zajęć, które mają do zaoferowania możesz znaleźć więcej informacji na ten temat na woodschool.org, znowu jest to woodschool.org.

Co kończy kolejną edycję podcastu Art of Manality. Więcej męskich wskazówek i porad można znaleźć na stronie Art of Manility pod adresem artofmanility.com. Jeśli podoba Ci się ten podcast i coś z niego wyciągniesz, byłbym wdzięczny, gdybyś dał nam recenzję w iTunes lub Stitcher, niezależnie od tego, co użyłeś tych w podcastu, mam nadzieję, że dowiesz się o podcastie i Naprawdę to doceniam, więc do następnego razu. To Brett McKay mówi ci, żebyś pozostał męski.