Podcast nr 521: 5 uniwersalnych praw sukcesu

{h1}


Powiedziano nam, że talent i ciężka praca się opłaca. Ale wszyscy widzieliśmy przypadki, w których ludzie, którzy byli równie lub nawet mniej utalentowani i pracowici niż my, nadal otrzymywali podwyżkę, szum, awans lub uznanie, którego tak bardzo chcieliśmy dla siebie.

Może to uczynić mężczyznę wręcz cynicznym.


Mój dzisiejszy gość mówi, że zamiast znudzić się, musisz zrozumieć, że ciężka praca i talent, choć konieczne, nie wystarczą do osiągnięcia sukcesu. Jego imię to Albert-László Barabási, i jest profesorem nauk o sieci i autorem książki Formuła: uniwersalne prawa sukcesu. Rozpoczynamy naszą rozmowę od omówienia, w jaki sposób praca László w dziedzinie nauki o sieci pomogła mu odkryć ukryte powiązania, które prowadzą do sukcesu. László następnie wyjaśnia różnicę między wydajnością a sukcesem oraz jak można osiągnąć dobre wyniki, ale nie odnieść sukcesu. Następnie zgłębiamy pięć uniwersalnych praw, które László i jego badacze stwierdzili, że wpływają na osiągnięcie sukcesu w każdej dziedzinie, a także praktyczne wnioski, które możesz zacząć wdrażać w swoim życiu, aby samemu odnieść większy sukces.

Pokaż najważniejsze informacje

  • Co to jest „nauka o sieciach” i jak ta dziedzina nauki doprowadziła do powstania tej książki
  • Jak ludzie ogólnie definiują sukces (i jak myślą, że został osiągnięty)
  • Rozróżnienie między wydajnością a sukcesem
  • Czego prawdziwy Czerwony Baron może nas nauczyć o tym rozróżnieniu
  • Rzadkie zjawisko uznania pośmiertnego
  • Jak ważna jest sława? Jak sława współgra z ideą sukcesu?
  • Znaczenie sieci dla Twojego sukcesu
  • Dlaczego wydajność jest zobowiązanyi sukces jest bezgraniczny
  • Dlaczego sukces prowadzi do większego sukcesu (i jak osiągnąć sukces w pierwszej kolejności)
  • Jaką rolę w sukcesie odgrywa widoczność?
  • Jak właściwie powstają listy „bestsellerów” w popkulturze
  • Znaczenie dobrego startu
  • Dlaczego współpraca to nie wszystko, czym się wydaje (i jak uzyskać więcej uznania za rzeczy)
  • Dlaczego najlepsza praca często ma miejsce na początku kariery (i dlaczego nie musi tak być)

Zasoby / osoby / artykuły wymienione w podcastach

Formuła okładki książki Alberta Laszlo Barabasi.

Połącz się z Laszlo

Witryna Laszlo


Laszlo na Twitterze



Posłuchaj podcastu! (I nie zapomnij zostawić nam recenzji!)

Dostępne w iTunes.


Podcasty Google.

Dostępne na zszywaczu.


Logo Soundcloud.

Logo Pocketcasts.


Spotify.

Posłuchaj odcinka na osobnej stronie.


Pobierz ten odcinek.

Zasubskrybuj podcast w wybranym odtwarzaczu multimedialnym.

Nagrano dnia ClearCast.io

Słuchaj bez reklam Stitcher Premium; otrzymaj darmowy miesiąc, jeśli użyjesz kodu „męskość” przy kasie.

Sponsorzy podcastów

Progresywny. Kierowcy, którzy przesiadają się, oszczędzają średnio 699 USD rocznie na ubezpieczeniu samochodu. Uzyskaj wycenę online pod adresem Progressive.com i zobacz, ile możesz zaoszczędzić.

ZipRecruiter. Znajdź najlepszych kandydatów do pracy, zamieszczając swoją ofertę w ponad 100 najlepszych witrynach rekrutacyjnych za pomocą jednego kliknięcia w ZipRecruiter. Odwiedzić ZipRecruiter.com/manility uczyć się więcej.

Squarespace. Tworzenie strony internetowej nigdy nie było prostsze. Rozpocznij bezpłatny okres próbny już dziś o godz Squarespace.com/manility i wpisz kod „męskość” przy kasie, aby otrzymać 10% rabatu na pierwszy zakup.

Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną listę naszych sponsorów podcastów.

Przeczytaj transkrypcję

Brett McKay: Witamy w kolejnej edycji podcastu o sztuce męskości. Odkąd byliśmy małymi dziećmi, mówiono nam, że talent i ciężka praca się opłaca, ale gdy weszliśmy w dorosłość, wszyscy widzieliśmy przypadki, w których ludzie byli równie lub nawet mniej utalentowani niż my, a nawet mniej pracowici niż my, wciąż otrzymujemy podwyżkę, szum, awans lub uznanie, którego tak bardzo chcieliśmy dla siebie. Może uczynić mężczyznę wręcz cynicznym. Cóż, mój dzisiejszy gość mówi, że zamiast znudzić się, musisz zrozumieć, że ciężka praca i talent, choć konieczne, nie wystarczą do osiągnięcia sukcesu.

Nazywa się Albert-Laszlo Barabasi i jest profesorem nauk o sieciach oraz autorem książki The Formula: Universal Laws of Success. Rozpoczynamy naszą rozmowę od omówienia, w jaki sposób praca Laszlo w dziedzinie nauki o sieci pomogła mu odkryć ukryte powiązania, które prowadzą do sukcesu. Laszlo wyjaśnia następnie różnicę między wydajnością a sukcesem oraz jak można osiągnąć dobre wyniki, ale nie odnieść sukcesu. Następnie zgłębiamy pięć uniwersalnych praw, które Laszlo i jego badacze odkryli, a które ograniczają osiąganie sukcesu w każdej dziedzinie, a także praktyczne wnioski, które możesz zacząć wdrażać w swoim życiu, aby samemu odnieść większy sukces. Po zakończeniu pokazu sprawdź nasze notatki z koncertu na aom.is/formula. Laszlo dołącza do mnie teraz przez Clearcast.io.

Albert Laszlo Barabasi, witamy w programie.

Laszlo Barabasi: To przyjemność być tutaj, Brett.

Brett McKay: Niedawno opublikowałeś, nie tak dawno temu, książkę zatytułowaną Formuła: uniwersalne prawa sukcesu, naukę wyjaśniającą, dlaczego ludzie odnoszą sukcesy lub porażki. Opowieść o tym, jak powstała ta książka, jest naprawdę interesująca, ponieważ przez większość swojej kariery zawodowej zajmowała się badaniem złożonych sieci. W rzeczywistości prowadzisz Centrum Złożonych Badań Sieci. Dla tych, którzy tego nie wiedzą, co dokładnie tam robicie?

Laszlo Barabasi: Pewnie. Oficjalnie jestem naukowcem sieciowym, profesorem nauk o sieci. Badamy wszelkiego rodzaju sieci. Powód, dla którego to robimy, ponieważ praktycznie całe nasze życie społeczne i biologiczne zależy od sieci. Osadziliśmy w sieci społecznościowej i sieci zawodowej wszystkie możliwości zawodowe zależą od dostępu do odpowiedniej sieci. Ale nawet nasze bardzo biologiczne istnienie zależy od, powiedzmy, chemicznej, biochemicznej sieci w nas samych i genetycznej sieci w nas. Nasza świadomość naprawdę zależy od okablowania naszego mózgu.

Nie myślimy o tym zbyt często, ale tak naprawdę fakt, że żyjemy, możemy istnieć i robić to, co robimy, zależy od niezliczonych sieci. Nauka o sieciach ma na celu zbadanie i zrozumienie tego typu sieci. Jednocześnie badamy sieci biologiczne, takie jak sieci genetyczne, ale także internet, sieci społecznościowe i ostatecznie, w ciągu ostatnich kilku lat, sieci, które determinują Twój sukces.

Brett McKay: Jak to się stało? Jak przeszedłeś od przyjrzenia się, powiedzmy, sieci biologicznej, powiedzmy w naszym mózgu lub w naszych genach, do badania, jak ludzie sukcesu odnoszą sukcesy?

Laszlo Barabasi: Pewnie. Są dwa sposoby myślenia. Jeden z nich był naprawdę przez przypadek, a mianowicie, że miałem wspaniałego ucznia, który obecnie jest profesorem w Kellogg School of Business w Northwestern, ale wtedy właśnie kończył projekt dotyczący katastrof. Chodzi o próbę zrozumienia, jak ludzie zmieniają swoje zachowanie, gdy doświadczają jakiejś katastrofy w swoim sąsiedztwie. Używamy telefonów komórkowych do śledzenia ludzkich zachowań i staramy się zrozumieć, czy moglibyśmy wykryć coś dziwnego w Twojej okolicy, tak jak zachowujesz się i używasz telefonu. To był wspaniały projekt i napisaliśmy o nim świetny artykuł, ale kolejne czasopismo odrzucało artykuł. Pewnego dnia jeden z uczniów, który uczestniczył w projekcie, podszedł do mnie i powiedział: „OK, co dalej? Skończyliśmy z tego rodzaju. Jaki powinien być mój następny projekt? ” Powiedziałem: „Co chciałbyś zrobić?” Powiedział: „Cokolwiek, ale nie kolejna katastrofa”. Powiedziałem trochę: „OK, a co z sukcesem? A co z nauką o sukcesie? ” Trochę się z tego śmialiśmy, ale potem spojrzeliśmy na siebie i powiedzieliśmy, że to nie jest taki zły pomysł.

Dlaczego nie był to taki zły pomysł, ponieważ jesteśmy naukowcami sieciowymi i spędziliśmy sporo czasu [niesłyszalne] przyglądając się strukturze sieci, ale rzadko zadajemy sobie pytanie, w jaki sposób [niesłyszalny] doświadczasz sieć, do której należysz, i czy ta sieć rzeczywiście pomoże Ci odnieść sukces w pewnych obszarach, czy też cię cofnie.

Tak więc tej nocy z tego rodzaju przypadkowego kierunku lub tej dyskusji nadszedł dla nas nowy przedmiot badań, który wciąż trwa w moim laboratorium. Jak mierzymy sukces? Co to są sieci? A jak naprawdę opisujemy wyniki i sukces w języku nauki?

Brett McKay: W porządku. Więc tak, w zasadzie to było jak… Pytanie brzmiało, powiedz mi dlaczego… dowiedz się, dlaczego nasz artykuł został odrzucony. Dlaczego nie był to sukces? Zanim przejdziemy do tego, co odkrywacie dzięki swoim badaniom, porozmawiajmy o tym, jak ludzie ogólnie myślą o sukcesie. Kiedy pytasz ludzi, po prostu na ulicy, a może koleżanki, jak odniosłeś sukces? Jakie są najczęstsze odpowiedzi lub przypuszczenia na ten temat?

Laszlo Barabasi: Tak się cieszę, że o to zapytałeś, ponieważ byłem bardzo zaskoczony, że kiedy chodziłem i zadawałem ludziom to pytanie, zdałem sobie sprawę, że większość ludzi jest naprawdę nieśmiała, aby mówić o miarach sukcesu w społeczeństwie, które uważa za sukces, od pieniędzy, do cytatów, do widoczności. Ale mówią o swoich osobistych sukcesach, takich jak duma ze swoich dzieci. Satysfakcja z osiągnięcia czegoś w życiu, bycia tam, gdzie są i tak dalej.

W tamtym czasie byliśmy ciekawi, w jaki sposób można oszacować sukces, ponieważ wszystko, co robimy, musi być określone ilościowo i mierzalne i tak dalej. Dla nas był to duży dylemat, jak to opisujemy? Właściwie dla nas zdaliśmy sobie sprawę, że musimy dokonać bardzo dużego rozróżnienia między wydajnością, czyli tym, co robisz, i tym, co myślisz o tym, co robisz i tak dalej, a sukcesem?

To ciekawe, że musieliśmy to rozróżnić, ponieważ w języku często używa się ich zamiennie, tych dwóch terminów. Tam… Robimy to, ponieważ wcześnie uczymy się w szkole, że wyniki prowadzą do sukcesu, tak jakbyś odnosił sukcesy, musiał mieć wyniki, jeśli masz wyniki, odniesiesz sukces. Ale z perspektywy danych zdajemy sobie sprawę, że są to bardzo różne ilości, ponieważ wydajność to coś, co robisz, jak szybko biegasz, jakie rodzaje artykułów naukowych piszesz, jakie rodzaje umów zawierałeś jako biznesmen, jakiego rodzaju malowanych obrazów.

Jednak sukces polega głównie na tym, co społeczność widzi na podstawie tego występu i czy to uznaje, czy nie, oraz czy nagradzają Cię i jak wynagradzają za to. Innymi słowy, twój występ dotyczy ciebie, ale twój sukces tak naprawdę dotyczy nas, społeczności, która docenia i nagrodzi cię za ten występ. Co z punktu widzenia danych było bardzo interesujące, ponieważ prawdopodobnie w trakcie tej dyskusji zdamy sobie sprawę, że wydajność często jest trudna do zmierzenia. Ale sukces można łatwo zmierzyć, ponieważ odzwierciedla opinię społeczności o tobie, [niesłyszalne] wiele punktów danych o Twoim sukcesie.

Brett McKay: Tak więc sukces można mierzyć w taki sposób, jak, w porządku, liczba cytowań, na przykład artykuł w czasopiśmie, liczba książek, które sprzedaje książka, liczba, jak sądzę, czasu… Myślę, że obecnie nie chodzi o sprzedane albumy, ale o pobranie piosenka. To są mierniki sukcesu, które możesz zmierzyć.

Laszlo Barabasi: Tak i ważne jest, aby zrozumieć, że nie ma ani jednej miary sukcesu, nie chodzi tylko o pieniądze czy sławę. Ale w zależności od tego, co robisz, istnieją różne miary sukcesu w społeczności, jak powiedziałeś, dla naukowca, na który ma to wpływ, często są to miary cytowań. Dla muzyka jest to liczba pobrań lub liczba osób, które pojawiają się na koncercie. Dla autora to publiczność, ile osób ich słucha. Dla polityka może to być sława, bo to przekłada się na…

Tak więc dla każdego obszaru należy znaleźć właściwą miarę wydajności i właściwą miarę sukcesu, ale jedną z rzeczy, które omawiam we wzorze, jest to, że pomimo faktu, że istnieje wiele miar wydajności i wielu miar sukcesu, zasadniczo prawa opisujące związek z wydajnością i sukcesem są raczej uniwersalne i dotyczą wszystkich różnych obszarów.

Brett McKay: Cóż, podasz w książce świetny przykład, który w pewnym sensie pokazuje różnicę między sukcesem a wydajnością, pochodzi z I wojny światowej. Teraz ludzie są w Ameryce, prawdopodobnie jedli Rad Baron Pizza. Jeśli Czerwony Baron był tym słynnym asem pilotem podczas I wojny światowej, ludzie znają go dzisiaj, Snoopy uczynił go sławnym, komiks Charlie Brown. Ale ty też, więc istnieje formuła z sukcesem, ponieważ grał dobrze, ale także ludzie go znali, ale podkreślasz też, że jest też inny as z I wojny światowej, który miał prawie taki sam poziom wydajności jak Czerwony Baron, ale nikt wie o nim.

Laszlo Barabasi: W rzeczy samej. To naprawdę pokazuje mi, jak różne mogą być sukcesy. Tak więc, rzeczywiście, Czerwony Baron, czy też [niesłyszalne], jak się nazywał podczas pierwszej wojny światowej, był bardzo znanym asem pilotem, który odniósł naprawdę wszelkie możliwe miary sukcesu, i jest nam bardzo dobrze znany, ponieważ oficjalnie posiada Rekordowa liczba zestrzelonych samolotów, myślę, że w okolicach ośmiu lat, więc… Dlatego powstały o nim filmy, książki, filmy dokumentalne i tak dalej. Był osobą, która nie wahała się ukrywać swojego sukcesu. Nazywa się Czerwony Baron, ponieważ w pewnym momencie sprzeciwił się zasadzie, którą mamy dzisiaj, nawigacji w celu budowania niewidocznych samolotów, ale to dlatego, że pomalował swój własny samolot na czerwono, więc wszyscy wiedzą, że to on i nadchodzi.

Więc co jest interesujące, gdy spojrzysz na dane, to to, że dlaczego był po niemieckiej stronie po stronie aliantów, była inna osoba, nazywa się Renee Faulk, która była tak samo dobra w walce jak on sam. Nie dość, że on sam liczy, że zestrzelił około 120 samolotów, czyli znacznie więcej niż von Richthofena, ale około 70 zostało potwierdzonych, że najprawdopodobniej zestrzelił więcej niż Czerwonego Barona. Ale co najważniejsze, on sam nigdy nie został zestrzelony i nawet nie został podrapany przez kule, podczas gdy Czerwony Baron został zestrzelony trzy razy w swojej karierze, a po raz trzeci stracił nawet życie w bitwie.

A więc wszystkie filmy są o Czerwonym Baronie i prawie nie słyszysz o Renee. Na tym polega prawdziwa tajemnica wzoru. Jest to jeden z powodów, dla których napisałem tę formułę, po to, aby ludzie i ja rozumieli, dlaczego przy praktycznie nieodróżnialnych wynikach niektórzy odnoszą sukces, a inni są po prostu zapomniani?

Brett McKay: Tak, a kiedy czytałem ten rozdział, przypomniałem sobie o kilku artystach, w szczególności pisarzach, których poziom występów był fenomenalny za ich życia. Przypomniało mi się Hermana Melville'a z Moby Dickiem, ponieważ są teraz arcydziełem. To samo z The Great Gatsby F. Scotta Fitzgeralda. Uważamy je za arcydzieła, wielkie amerykańskie powieści. Ale to było… To wydarzyło się dopiero po ich śmierci. Nie odnieśli sukcesu w taki sposób, w jaki to zdefiniujesz, aż do śmierci, mimo że po mistrzowsku napisali to za życia.

Laszlo Barabasi: Mh-hmm. To właściwie ciekawa historia i prawdopodobnie nie poświęciłem wystarczająco dużo czasu na formułę. Czy to jest idea pośmiertnego sukcesu. Że ludzie rozpoznają, co robię, kiedy… jak wspaniałe jest to, co robię po śmierci. Pomimo wszystkich przykładów, które Pan wymienił i mógłbym dodać więcej. Dane są na ten temat całkiem jasne. To nie jest powszechne. Niezwykle rzadko ktoś zostaje rozpoznany po śmierci. Co mam przez to na myśli? Kiedy wrócisz do encyklopedii i spojrzysz na ludzi, których dziś podziwiamy i pamiętamy, a naukowcy to zrobili, istnieje tak zwany [niesłyszalny], który skupia się na tym, głównie napisanym w psychologii. Zrozumieli, że 99% osób, które uważamy dziś za ważnych dla nas z przeszłości, było bardzo, bardzo ważnych dla ich współczesnych i zdobyli całe uznanie, jakie było możliwe w tym momencie ich kariery. Więc jeśli pomyślisz od Michała Anioła, do Leonarda, od Beethovena, do Bacha i innych, byli oni czczeni w swoich czasach.

A jest to bardzo, bardzo niewiele, mniej niż jeden procent osób, które zostały rozpoznane po ich śmierci. Ale ten jeden procent przedstawia nam tak potężną historię, że ostatecznie piszemy większość naszych książek i większość filmów o nich. Dlatego zajmują większą przestrzeń w naszym mózgu niż ci, którzy naprawdę nie przestrzegali tego schematu.

Więc jeśli spojrzę na dane, moje zalecenie dla ciebie i twoich odbiorców, jeśli chcesz odnieść sukces, nie licz na to, że następne pokolenie to dostrzeże. Upewnij się, że postępujesz zgodnie z wzorcami, które opisuję w formule i zdobądź uznanie, póki możesz to zobaczyć i cieszyć się tym.

Brett McKay: Cóż, oto kolejne pytanie. Postrzeganie przez społeczność jest jednym z niezbędnych czynników, aby odnieść sukces. To mogłoby doprowadzić ludzi do wniosku, cóż, gdybym tylko… jeśli jestem tylko sławny, jeśli jestem znany przez wiele osób, to odnoszę sukces. Czy tak jest koniecznie?

Laszlo Barabasi: Cóż, są pewne formy, w których sława jest celem i prawie kultura celebrytów jest naprawdę w tej konkretnej kategorii i wiem, że często ludzie porzucają kulturę celebrytów, och, wszystko, co robią, to chcą być sławni, a nie robią naprawdę wszystko. Prawda jest taka, że ​​tych [niesłyszalnych] bardzo, bardzo trudno jest pozostać w skupieniu uwagi społeczności lub całego świata. Nie jest więc łatwo to kontynuować.

Być może powodem, dla którego myślimy o nich mniej, jest to, że nie dostrzegamy, że robią coś dobrego dla społeczeństwa, więc to po to, by stać się sławnym. W większości innych dziedzin ludzie, którzy są sławni, od Einsteina po, powiedzmy Lady Gagę, stali się sławni dzięki pewnej działalności, którą wykonali, jakiejś działalności zawodowej, którą jako społeczność lub jako społeczeństwo naprawdę doceniamy. Jest więc między tym dichtomia, abyś mógł stać się sławny ze względu na sławę lub w wyniku czegoś dobrego, co zrobiłeś dla społeczeństwa. To system wartości, który najwyraźniej bardziej cenimy wśród tych, którzy właśnie wykonali swoją pracę, a następnie rozpoznali ich i sprawili, że stali się sławni.

Brett McKay: Cóż, to dobrze prowadzi do pierwszego prawa sukcesu, które przedstawiłeś. Jakie jest pierwsze prawo we wzorze?

Laszlo Barabasi: Pewnie. Pierwsza ustawa tak naprawdę odnosi się do relacji między wynikami a sukcesem. Wydajność napędza sukces, ale gdy nie można zmierzyć wydajności, to sieci zapewniają sukces. Jest na to mnóstwo informacji, ponieważ z jednej strony faktycznie uznaje fakt, że w obszarach, w których wyniki są mierzalne, decydują o sukcesie. Niestety jest bardzo niewiele obszarów, w których można dokładnie zmierzyć wydajność. Sport jest jednym z nich, a być może kolejnym jest inwestycje. To, co pokazałem w moich badaniach, które omawiam we wzorze, to fakt, że kiedy naprawdę możesz zmierzyć wydajność, jak szybko możesz biegać lub czy wygrywasz lub przegrywasz w tenisie, to wszystkie mierzalne wielkości sukcesu pochodzą wyłącznie z że koniec, są przewidywalne.

Ale problem polega na tym, że większość ludzi w tym społeczeństwie może przewodzić w obszarach, w których wyniki nie są tak łatwe do zmierzenia, jak w przypadku biegacza. Niezależnie od tego, czy uczysz w szkole lub na uniwersytecie, czy przygotowujesz rachunki za firmę, czy też malujesz, jesteś w obszarach, w których wyniki są bardzo, bardzo trudne do zmierzenia. Zatem pytanie brzmi: kiedy wydajność nie jest mierzalna, co decyduje o sukcesie i, jak omówię w pierwszej zasadzie, robią to sieci.

Brett McKay: Więc jakie są konsekwencje tego prawa? Co ludzie mogą zrobić, gdy ja nie wiem… kierować swoim życiem lub decyzjami zawodowymi, znając to prawo?

Laszlo Barabasi: Pewnie. Więc może w pewnym sensie rozwińmy kawałek sieci. Jednym z obszarów, w których sieć… gdzie wydajność nie jest w ogóle mierzalna, i jak omówię w tej książce, jednym z obszarów, w którym wyraźnie jest to przypadek, jest sztuka, ponieważ mikrofon jest przede mną, jest dziełem sztuki lub czysto mikrofon? Cóż, przede mną jest wyłącznie mikrofon. Gdybyś zobaczył ten sam mikrofon na cokole pod szerokim pudełkiem, byłaby to grafika. A więc artyści, sztuka nowoczesna lub artyści współcześni, jedna z tych dziedzin, w której nie można po prostu spojrzeć na przedmiot… w oderwaniu od dzieła sztuki i zdecydować, ile jest wart? Warto jest określana przez to, kto był artystą, który ją tam umieścił? Co artysta robił wcześniej, tam gdzie był wcześniej wystawiany? Co się z nim potem stało? Jakie instytucje były związane z tym artystą?

Doprowadziliśmy to do takiej skrajności, że stworzyliśmy mapę sztuki w ciągu ostatnich czterdziestu lat, każdą karierę każdego artysty, i byliśmy w stanie pokazać, że możemy nakreślić niewidzialną sieć, która determinuje sukces w dziele sztuki, a ta sieć jest niezwykle przewidywalny, ma ekstremalną moc predykcyjną. Jeśli podasz mi swojego ulubionego artystę w ostatnich pięciu wystawach, mogę przyspieszyć jego karierę o 20 lat w przyszłość i powiedzieć, czy mu się uda, czy nie. Dlaczego? Ponieważ sztuka jest jednym z tych dzieł, w których wydajność można zmierzyć i jest właścicielem sieci, która decyduje o przyszłym sukcesie. Musisz nawiązać kontakt z siecią, która określa wartość sztuki. W naszym przypadku ze sztuką są to instytucje, galerie, galerie kuratorzy.

Wracając do pierwotnego pytania, co to oznacza? Pierwsze pytanie, które chciałbym zadać, usiąść i pomyśleć sobie, czy jesteś na ścieżce kariery, na której masz obiektywnie mierzalne wyniki iw tym przypadku rzeczywiście, kluczem… drogą do sukcesu jest poprawa wyników, bieganie szybciej, ulepszanie oferty i tak dalej. Jeśli jednak znajdujesz się w obszarze, w którym nie da się dokładnie zmierzyć skuteczności lub nie można jej w ogóle zmierzyć, to po przekroczeniu pewnego punktu poprawa wyników nie daje lepszych wyników. Musisz zacząć zwracać uwagę na te wpływy i sieci energetyczne, które decydują o sukcesie.

Brett McKay: Czy to oznacza, że ​​musisz pracować nad budowaniem swojej sieci?

Laszlo Barabasi: Tak, ale to nie jest tak proste, jak po prostu bezmyślna sieć i ja jako naukowiec sieci. . . to nie jest to, co powinieneś robić, nawiązywanie kontaktów. Musisz zrozumieć, czym jest ta sieć, która decyduje o sukcesie w Twojej okolicy. W przypadku grafiki nie jest to powiązanie między sztuką, ale artyści są całkowicie nieistotni, są marionetkami w przedstawieniu. Sieć, która naprawdę ma znaczenie, to instytucje, kuratorzy, wszyscy kuratorzy, a także galerie. Tak więc zwykłe przebywanie z wieloma artystami nie jest drogą do sukcesu w dziele sztuki, zrozumienie tych sił, które określają, w jaki sposób artyści i dzieła sztuki [niesłyszalne] w instytucjach są kluczem.

Wszystkie obszary mają własną sieć. Na przykład w procesie rozpoczynania projektu polegającego na określeniu sieci i sił, które prowadzą do sukcesu przedsiębiorczości, i już widzimy wiele sieci, które są tam ważne, od faktycznego uzyskania dostępu do zasobów lub sposobu finansowane, ludzie, których sprowadzasz do swojej firmy i tak dalej. Podaję więc ten przykład, przykład końca sztuki, aby ludzie zrozumieli, że tak naprawdę nie ma jednego rozmiaru dla wszystkich i w zależności od tego, co robisz, może to być zupełnie inna sieć, która jest za to odpowiedzialna.

Pierwszym krokiem procesu jest zrozumienie, zmapowanie go mentalnie, a następnie zastanowienie się, co należy zrobić, aby dobrze ustawić się w tej sieci?

Brett McKay: Cóż, przejdźmy do twojego świata. Świat akademicki. Jaka byłaby sieć, którą musielibyście rozwinąć, aby powiedzieć: opublikować artykuł, który nie został opublikowany?

Laszlo Barabasi: Pewnie. W rzeczywistości środowisko akademickie jest gdzieś pomiędzy sztuką a nauką, ponieważ wydajność ma znaczenie i dlaczego ma znaczenie, to fakt, że jeśli ty i ja faktycznie zapiszemy wzór na, powiedzmy, przewidywanie sukcesu tenisistów, wzór można przetestować na danych a społeczność może zdecydować, czy twoja lub moja formuła jest lepsza. Jeśli twoja jest lepsza, to faktycznie odniesiesz sukces, a moja formuła zostanie bardzo szybko zapomniana. Ale sieci są nadal ważne, ponieważ nie wszystko jest warte zachodu lub nie wszystko jest możliwe do zbadania. Istnieją tak zwane dyscypliny, aw ramach dyscyplin są obszary przełamania i trochę, istnieje podział społeczności na obszary, na których powinniśmy się tak naprawdę skoncentrować, i można uzyskać wspaniałe wyniki w obszarach, które nikogo tak naprawdę nie obchodzą i dlatego naprawdę nie będziesz miał wpływu.

Czyli w nauce i sieciach razem. Sieci określają, co warto zbadać, a następnie w ramach tego obszaru istnieje jasna miara wydajności, czy twoja teoria, twoja formuła, czy twoja prognoza jest lepsza od mojej.

Brett McKay: Mam cię. W porządku, więc podsumowując pierwsze prawo. Pierwsza zasada mówi, że jeśli aktywność można zmierzyć, wydajność będzie miała znaczenie, ale jeśli nie można jej zmierzyć, wtedy sieć będzie miała większe znaczenie. Czy dobrze to zrozumiałem?

Laszlo Barabasi: Dobrze.

Brett McKay: W porządku. Przejdźmy więc do drugiego prawa. Jakie jest drugie prawo wzoru?

Laszlo Barabasi: Drugie prawo tak naprawdę mówi o tym, że wyniki i sukces są matematycznie bardzo, bardzo różnymi zwierzętami. To jest tak sformułowane. Wydajność jest ograniczona, ale sukces jest nieograniczony. Ale musimy rozpakować, co to oznacza. Pomyśl więc o biegaczach. Biegacze są naprawdę zdeterminowani… o ich wynikach decyduje prędkość, z jaką…. i możemy to zmierzyć. Oczywiście wiemy, że najszybszym człowiekiem na ziemi jest Usain Bolt. Co jest w nim interesujące, kiedy patrzę na jego osiągi, to to, że kiedy wygrywa wyścig, tak naprawdę nie wygrywa, wyprzedzając swoją konkurencję. Biegnie co najwyżej o jeden procent szybciej niż przegrany w danej konkurencji. A zwłaszcza, gdy patrzę na jego prędkość, nie biegnie 10 razy szybciej niż ja i ufam mi, wcale nie jestem dobrym biegaczem.

Kiedy więc mierzymy wyniki, takie jak prędkość biegu lub inne naprawdę mierzalne wyniki ludzkie, zdajemy sobie sprawę, że istnieje ogromna zmienność między wynikami poszczególnych osób, to znaczy najlepsza jest niewiele, dużo lepsza niż druga najlepsza, ale tylko trochę lepiej. Ma to ważne konsekwencje, nazywamy to ograniczeniem wydajności. Jedną z konsekwencji tego jest to, że bez względu na to, jak dobry jesteś pod względem wydajności, nigdy nie będziesz o wiele lepszy od konkurencji, a będą inni, którzy będą tak bardzo podobni do Ciebie pod względem wydajności, że jest prawie nie do odróżnienia.

Przejdźmy teraz do drugiego fragmentu - faktu, że w wielu obszarach wydajności nie da się zmierzyć w obiektywny sposób. Więc teraz, jeśli zastanawiasz się nad wydajnością i nie możesz nawet zmierzyć wydajności w obiektywny sposób. Oznacza to, że bez względu na to, co robisz, możesz liczyć na to, że jest kilka osób, które są nieodróżnialnie dobre w swojej pracy. To nie znaczy, że nie możemy odróżnić złego, dobrego piosenkarza od złego, dobrego biznesmena od złego biznesmena, ale to, co jest trudne, to odróżnić dobrego śpiewaka od dobrego, dobrego od dobrego. jeden i tak dalej. Tak więc wydajność jest ograniczona i jest to pokorny wynik, ponieważ naprawdę mówi mi, że nie ma znaczenia, co robię, nie mogę być naprawdę absolutnie najlepszy w wymierny sposób w tym, co robię. Muszę współistnieć z wieloma innymi, którzy są do mnie porównywalni.

Ale sukces jest nieograniczony. Więc co to oznacza? Oznacza to, że kiedy patrzymy na mierniki sukcesu. Ile pieniędzy zarabia numer jeden w porównaniu z numerem dwa? Ile cytowań zarabia najlepszy naukowiec w porównaniu z drugim i tak dalej? Różnice nie są małe, ale mogą być rzędami wielkości. Rzeczywiście, jest to rodzaj wiedzy, że dystrybucja dochodu nie jest tak naprawdę… a najlepsi ludzie w rzeczywistości zarabiają nie tylko jeden procent więcej niż drugi, ale często współczynnik 10 może być różnicą na końcu. Więc tak naprawdę mówi nam drugie prawo. Wydajność jest ograniczona. Trudno jest odróżnić tych na szczycie, ale sukces jest nieograniczony. Oznacza to, że osoby numer jeden są nie tylko nieco lepiej nagradzane, ale często znacznie bardziej nagradzane niż numer dwa.

Brett McKay: To idzie do prawa władzy, prawda, gdzie mówisz o sukcesie jest nieograniczony?

Laszlo Barabasi: Dobrze. Tak więc matematycznie za każdym razem, gdy mierzymy wydajność, jest ona ograniczona, ale za każdym razem, gdy mierzymy wyniki, czy to cytaty, czy pobrane utwory, następuje to w nieograniczonej dystrybucji. W literaturze ekonomicznej jest to często nazywane prawem Pareto, od XIX-wiecznego ekonomisty we Włoszech, który zrealizował tak zwaną zasadę 80/20 procent, że 20 procent osób zarabiało 80 procent pieniędzy, a wtedy we Włoszech, to prawda. nawet dzisiaj, z wyjątkiem tego, że stało się to bardziej ekstremalne, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych 80% pieniędzy w USA jest prawdopodobnie zarabianych przez dwa, trzy procent populacji.

Brett McKay: Więc mam na myśli, co z tego wynika? To będzie trochę przygnębiające, bo cóż, jestem tak samo dobry jak ten facet, który zarabia całą sprzedaż książek i pieniądze. Dlaczego tego nie rozumiem? Co muszę zrobić, aby konkurować z tym facetem, czy możesz nawet konkurować z tą supergwiazdą, która jest na szczycie prawa władzy?

Laszlo Barabasi: Tak, możesz, a kluczem jest naprawdę zrozumienie, że poza pewnym punktem konkurencja nie opiera się na wydajności, ponieważ te różnice w wydajności nie są widoczne, a następnie trzeba zwrócić uwagę na inne efekty, a mianowicie na trzecie prawo.

Brett McKay: Ok, więc jakie jest trzecie prawo?

Laszlo Barabasi: Oczywiście, więc trzecie prawo jest sformułowane w ten sposób. Podgląd czasów sukcesu fitness = przyszły sukces. Powtórzmy więc, rozbierzmy to na części i co to znaczy. Podgląd… Prawo zaczyna się od prostego stwierdzenia, że ​​sukces rodzi sukces. Oznacza to, że im więcej masz, tym więcej otrzymasz proporcjonalnie do tego, co już masz. Odkryłem lub spotkałem się z tym po raz pierwszy około 20 lat temu, kiedy studiowaliśmy światową sieć i próbowaliśmy zrozumieć, dlaczego niektóre strony internetowe mają miliony rzeczy, tak jak zdecydowana większość stron internetowych ma kilka najwyżej tuzin. Jaki jest zatem mechanizm, dzięki któremu określona strona internetowa, taka jak Google czy Yahoo, ucieka z tak wyjątkową [niesłyszalną] liczbą linków. Zdajemy sobie sprawę, że matematyczne opisanie tego wymaga założenia, że ​​sukces prowadzi do sukcesu. Oznacza to, że im więcej linków masz na światowej stronie internetowej, tym więcej otrzymasz jutro. Im więcej masz przyjaciół, tym więcej przyjaciół poznasz jutro i tak dalej.

To bardzo potężne prawo. W literaturze naukowej nazywa się to przywiązaniem preferencyjnym, mówiąc, że jeśli masz więcej, jesteś preferencyjnie wybrany. . . jeśli tylko bogaty staje się bogatszy, co mówi preferencyjne przywiązanie, pytanie brzmi: jak stać się bogatym, aby stać się bogatszym. Więc jaki jest mechanizm, dzięki któremu wychodząc zza ciebie, tak naprawdę możesz stać się szczytem lub bardzo bogatym człowiekiem? W tym miejscu pojawia się sprawność fizyczna. Sprawność naprawdę mówi nam, że trzeba mieć różne umiejętności lub też poszczególne osoby mają różne zdolności do rywalizacji o sukces.

Po raz kolejny odkryliśmy jako pierwszy w przypadku sieci ogólnoświatowej, próbując zrozumieć, w jaki sposób strona internetowa spóźnialskich może zmienić się w stronę o największej liczbie połączeń. Facebook pojawił się w sieci na całym świecie stosunkowo późno, ale w ciągu kilku lat od momentu pojawienia się stał się największym węzłem sieci na całym świecie, który pokonał nawet Google.

Zdajemy sobie sprawę, że istnieje jeszcze jedna koncepcja, jaką jest sprawność fizyczna i po raz kolejny fitness jest zbiorową miarą, że społeczność naukowa, konkretna notatka lub jednostka i skutecznie mówi Ci, jak bardzo… jak bardzo jesteś dla nas interesujący. Sprawność osobista podpowiada Ci, czy jeśli Cię spotkam, chcę zachować Twój numer telefonu. Strona internetowa mówi mi, czy jeśli wejdę na twoją stronę, chcę zapisać ten link, aby wrócić i we wszystkich obszarach jest miara sprawności i skutecznie opisuje postrzeganie społeczności, jak przydatna jest ta osoba, ten produkt, że strona internetowa to.

Powodem, dla którego fitness jest ważny, jest to, że bogaty staje się bogatszy, jest naprawdę filtrowany do sprawności. Czyli widoczność oznacza, że ​​mogę Cię łatwo znaleźć. Cóż, kiedy cię znajdę, podejmuję decyzję, czy chcę cię poznać i połączyć się z tobą, a to zależy od twojej kondycji. W związku z tym prawo sprawności może faktycznie stracić lub rzucić wolniej i stracić ją, ale jeśli wysoka sprawność pojawi się w sieci na całym świecie. Bardzo szybko może pozyskiwać nowe linki i może pokonać wcześniejsze strony internetowe, tak jak Facebook pokonał Google.

Na koniec dowiadujemy się, że tak naprawdę o Twoim sukcesie decyduje Twój poprzedni sukces, którym jest Twoja widoczność, jak łatwo cię znaleźć, pomnożona przez Twoją sprawność fizyczną, mówi mi, kiedy cię znalazłem, jakie jest prawdopodobieństwo że faktycznie połączę się z tobą lub będę z tobą pracować.

Brett McKay: Ponieważ to jest interesujące. Chcę… Podoba mi się to rozróżnienie między sprawnością a widocznością, ponieważ tym współczynnikiem widoczności można manipulować w nieetyczny sposób, dzięki czemu szybko uzyskuje się dużo widoczności. Są więc przykłady autorów, którzy będą kupować swoje książki hurtowo, aby mogli znaleźć się na liście New York Timesa, ale to, co mówisz, w porządku, może dać ci widoczność w krótkim okresie, ale kiedy ludzie zaczną to czytać, faktycznie dowiedz się, cóż, to nie jest zbyt dobra książka, nie odniesiesz takiego sukcesu.

Laszlo Barabasi: Oczywiście i cieszę się, że podałeś ten przykład, ponieważ w moim laboratorium faktycznie przeanalizowaliśmy sukces książki, kupiliśmy dane sprzedaży ze skanu książki i przyjrzeliśmy się [niesłyszalnym], co sprawia, że ​​książka jest skuteczna, a co nie ” t, i faktycznie widzimy książki, które są umieszczane na liście bestsellerów New York Timesa. Wtedy właśnie się pojawiają, pojawiają się na liście bestsellerów i generalnie nie sprzedają więcej egzemplarzy w nadchodzących tygodniach. To tradycyjny przypadek sytuacji, którą opisałeś. Bardzo silny marketing i często kupuję masowe zakupy, aby stworzyć liczby, które sprawiają, że jest to lista bestsellerów, ale kiedy ludzie faktycznie dostaną tę książkę, zdają sobie sprawę, że nie, naprawdę nie chcę tego czytać i nie będą jej polecać ktoś jeszcze.

Co właściwie rodzi interesujące pytanie, jeśli chodzi o sukces, czy lista bestsellerów New York Timesa lub pojawianie się tam pomoże ci sprzedawać książki. To bardzo dobre pytanie, które omówiłem na końcu formuły, że odpowiedź brzmi nie. Pojawienie się na liście bestsellerów New York Times w rzeczywistości nie zwiększy sprzedaży, a przynajmniej w przypadku większości książek tak się nie stanie, jedyny raz, gdy to zrobi, jeśli jesteś nowym autorem czasu i nigdy nie byłeś w lista bestsellerów i po raz pierwszy pojawia się na niej. W takim przypadku zachowuje się jak narzędzie marketingowe, które ludzie znajdą o tobie… o Twojej książce, a zatem mogą przez nią przypadkiem. W większości przypadków lista bestsellerów New York Timesa nie sprzedaje książek, ale odzwierciedla zainteresowanie społeczności twoją książką.

Brett McKay: W tym rozdziale też o tym mówisz. Zawsze uważałem za fascynujące studium, badanie mądrości tłumów. Mamy ten pomysł, ponieważ internet, cóż, tłum, jeśli zbierzesz ich razem, wymyślą to, co najlepsze. Jest jednak badanie, o którym mówisz w książce, w którym, jak sądzę, odbyło się w Stanford, gdzie przyjrzeli się pobieraniu muzyki. W jednym przypadku ludzie… nie mogli zobaczyć, co pobierają inne osoby, a w takim przypadku ludzie zazwyczaj oceniali utwory z taką samą jakością, ale kiedy ludzie mogli zobaczyć, co pobierali inni, co okazało się najpopularniejsze pobrana piosenka zmieniła się w zależności od konkretnej grupy, w której się znajdowali. Jest tam więc efekt sieci społecznościowej.

Laszlo Barabasi: Oczywiście, i to jest bardzo interesujące, ponieważ rynki mogą być bardzo niestabilne… jak książki, muzyka i tak dalej, a my często przypisujemy zmienną jakość. Jednak badanie wykazało, że w tamtym czasie pracowali w Yahoo, że tak naprawdę zmienność często nie dotyczy jakości piosenki, ale raczej efekt tłumu.

W efekcie, gdy ludziom nie pokazano rankingu utworu i poproszono ich o uszeregowanie piosenek po prostu na podstawie wykonania, wymyślili względnie stabilny ranking, który odbija postrzeganie społeczności, co jest dobrą piosenką, ale rzeczywiście, w chwili, gdy faktycznie pokazano im, jak wielu innym osobom podobała się ta piosenka, rezultat stał się całkowicie nieprzewidywalny. Więc oni… przeprowadzili osiem różnych równoległych eksperymentów, w których różne grupy ludzi kończyły w różnych pokojach, a wyniki ośmiu eksperymentów były drastycznie różne i nie było zgody między ośmioma grupami, z których jedna jest najlepszą piosenką.

Co ciekawe, żyjemy w społeczeństwie, w którym w wielu naszych decyzjach polegamy na opinii innych ludzi. Podchodzimy do tego i sprawdzamy, ile osób lubi dany produkt, ile ma komentarzy i czy próbujemy jechać do hotelu, tak naprawdę patrzymy, ile osób lubi ten hotel i jakie komentarze dodali, a zatem, polegamy na tłumie, który skróci nasz proces decyzyjny. Cóż, to badanie pokazuje, że decyzja tłumu tak naprawdę nie polega na wyborze jakości, ponieważ istnieje ogromny stopień zmienności w losowości tego, co tłum widzi jako pierwszy i w jaki sposób to odbiera.

Tak więc, ale interesujące jest również to, że jeśli faktycznie śledzisz proces wyborczy tłumów, moi koledzy byli w stanie wymyślić formuły, które mogą wywnioskować prawdziwą wartość każdego z tych obiektów, czy to piosenek, czy usług, lub książki. Więc powiedz nam, który z nich jest naprawdę najlepszy i dlaczego jest to ważne, ponieważ możesz oceniać rzeczy, gdy masz sklep, na przykład na podstawie popularności, lub możesz oceniać rzeczy na podstawie prawdziwej wewnętrznej wartości tego, że wywnioskować z tych formuł, a dane pokazują, że Twoi konsumenci są znacznie bardziej skłonni do zakupu, jeśli ranking oparty jest na jakości, niż na popularności, ponieważ częściowo patrzą na to, na ranking i oni nie podoba im się to, co widzą z przodu, odchodzą od tego. Jeśli oceniasz prawdziwą jakość, którą możesz wywnioskować na podstawie tych danych, najprawdopodobniej spodoba im się to, co widzą na górze, i dokonają zakupu.

Brett McKay: W porządku. Tak więc trzecie prawo mówi, że sukces to widoczność razy fitness, więc kondycja to w zasadzie wydajność, niezależnie od tego, czy jesteś dobry, możesz ją powtórzyć. Więc jakie są wnioski z tej straty. Więc powiedziałeś wcześniej, więc jak osiągnąć… aby odnieść sukces, idziesz nim. Powiedzmy, że jest młody przedsiębiorca lub młody pisarz, który dopiero zaczyna. Co mogą zrobić, aby zrozumieć to prawo?

Laszlo Barabasi: Przede wszystkim chodzi mi o to, że numer jeden to zrozumienie, że ten mechanizm ma miejsce, a jeśli jesteście całkowicie nowicjuszami, najważniejsze jest to, jak zacząć. Omawiam w książkach, że były badania, które pokazują, jak ważne jest to wstępne uznanie tego, co robisz. Moim ulubionym jest badanie kick starter, w którym kolega, socjolog z Holandii, wybrał losowo 200 projektów kick-starter, których nikt jeszcze nie wspierał, ponieważ były zupełnie nowe, i pogrupował je w dwie grupy, tylko przyjaciel. Jednemu z nich faktycznie dał im trochę pieniędzy, proporcjonalnie do tego, o ile prosili, a po prostu zignorował drugą grupę. Potem zapytał, co… jak sobie radzą te dwie grupy? Jak wypadły projekty w obu grupach? Miesiąc później odkrył, że grupy, w które zainwestował tę początkową niewielką inwestycję, miały znacznie, dużo większą szansę na odniesienie sukcesu i zebranie pieniędzy niż grupy losowe. Co było naprawdę dziwne, ponieważ były to… grupy były wybierane losowo, więc nie chodzi o to, że grupa, którą wybrał, była lepsza od grupy, której nie wybrali.

Ten eksperyment i wiele innych eksperymentów, które pokazał ... przeprowadził pokazały, jak ważne jest to początkowe poparcie? Jeśli dostaniesz nagrodę, jest o wiele bardziej prawdopodobne, że zdobędziesz kolejną nagrodę, jeśli otrzymasz od kogoś wsparcie, jest o wiele bardziej prawdopodobne, że otrzymasz dalsze wsparcie. W szczególności osoby, które prowadzą działalność inwestycyjną, powiedzmy startupy, znają tę zmienną. Kiedy pojawia się duża lub nawet niezbyt znana firma i próbuje zainwestować w Twoją firmę, wielu innych inwestorów przyjdzie i powie, że ja też chcę to zrobić. Najtrudniej jest zdobyć tę pierwszą inwestycję, tę pierwszą aprobatę.

Dlaczego ta pierwsza rekomendacja jest ważna, pierwsza nagroda? Dzieje się tak, ponieważ my, decydenci, jesteśmy bardzo, bardzo ryzykowni. Więc jeśli mam wybór między tym, który został już zatwierdzony i wspierany przez ludzi, którym ufam, a takim, który nigdy nie był, znacznie bardziej prawdopodobne jest, że wybiorę ten, który został poparty przez innych, ponieważ czuję, że ja '' zmniejszam w ten sposób moje szanse na porażkę. Wyzwaniem dla młodego przedsiębiorcy i młodej osoby w czymkolwiek, czy to w nauce, biznesie czy sztuce, jest to, w jaki sposób zdobędziesz tę początkową aprobatę, jak zdobędziesz tę początkową uwagę, jak zdobędziesz pierwszą nagrodę, która sprawi, że zostaniesz nagrodzony -możliwe w przyszłości.

Brett McKay: I wyobrażam sobie, że wraca do pierwszej zasady, budowanie sieci w inteligentny sposób może zwiększyć szanse, że ktoś da ci pierwsze poparcie.

Laszlo Barabasi: Oczywiście. Zapytałeś wcześniej, czy wydajność jest ograniczona i co takiego mogę zrobić i czy sprawność fizyczna… jeśli sukces napędza sukces? Odpowiedź brzmi: zwrócić uwagę na te przypadkowe rzeczy, takie jak ta początkowa aprobata. Mamy tendencję do mówienia, cóż, to poparcie przyjdzie naturalnie, jeśli wykonam dobrą robotę. Badania pokazują, że niekoniecznie tak jest i jak odróżniają sukces od porażki.

Brett McKay: Dobrze, więc przejdźmy do czwartego prawa, ponieważ ludzie dobrze słyszą, że pierwsze poparcie pomaga, więc jedna rzecz, o której pomyśli młody naukowiec lub młody pisarz, cóż, jeśli będę współpracować z kimś większym ode mnie, to może mi pomóc, ale czwarte prawo mówi, że może nie.

Laszlo Barabasi: Cóż, mam na myśli, często współpraca i praca zespołowa nie jest wyborem. Żyjemy w społeczeństwie, w którym większości dużych zadań nie da się wykonać w pojedynkę. Aby to zrobić, musisz współpracować z innymi, a kiedy pracujesz z innymi, pojawiają się dwa pytania. Jaki zespół powinien doprowadzić do sukcesu? Po drugie, kto jest uznawany za pracę zespołu? W formule jeden rozdział omawiający tak naprawdę badania przeprowadzone w ciągu ostatnich kilku lat, aby zrozumieć, co składa się na dobry zespół. Ale osobiście uważam, że najważniejszą częścią tego prawa nie jest to, jak tworzysz dobry zespół. Cóż, kiedy zespół jest na miejscu i wykonał swoją pracę i powiedzmy, że im się udało, kto odejdzie z uznaniem? To znaczy, czy osoba, która wpadła na pomysł? Czy to ten, który wykonał większość pracy? A może osoba, która naprawdę wymyśliła moment eureki i sprzedała problem, a może promocja trafi do osoby, która zadbała o to, aby kawa była zawsze ciepła na stole.

Powodem, dla którego jest to ważne pytanie, jest to, że my w zespole rozumiemy, kto co zrobił, ale społeczność poza zespołem, która często nagradza Cię za wyniki zespołów i zazwyczaj nie ma pojęcia, jaka była rola każdego z graczy, a sukces opiera się na percepcji, a nie na wynikach, więc sukces ostatecznie i nagroda zależeć będzie od tego, co społeczność postrzega na temat tego, kto był odpowiedzialny za sukces zespołu.

To nie jest tylko dyskusja teoretyczna. W rzeczywistości napisaliśmy algorytm, który analizuje każdy artykuł badawczy opublikowany w literaturze naukowej i decyduje o tym, ile kredytów każdy z autorów uzyska niezależnie od kolejności autorów lub ilu autorów jest w pracy. Oczywiście mamy tę formułę, aby powiedzieć Ci, ile zasługujesz na pracę zespołu. Skąd wiemy, że mamy rację?

Aby sprawdzić, czy mamy rację, udaliśmy się do obszarów, w których społeczność już zdecydowała, kto otrzyma nagrodę za tę pracę, a mianowicie nagrody, w szczególności Nagrody Nobla. Więc wzięliśmy wszystkie prace nagrodzone Noblem, niektóre z nich miały aż 175 autorów i używamy naszego algorytmu do decydowania, kto powinien otrzymać Nagrodę Nobla. W około 95% przypadków mieliśmy rację, że autorzy [niesłyszalne], dla których faktycznie społeczność Nobla przyznała nagrodę. W kilku przypadkach myliliśmy się. Za każdym razem, gdy się myliliśmy, kryła się soczysta historia, która pomagała naprawdę zrozumieć podział kredytów, jeśli chodzi o pracę zespołu.

Żeby pokazać, jak to działa, prowadzisz tę transmisję, jestem po prostu gościem. Jeśli ten podcast będzie najbardziej udanym podcastem, jaki kiedykolwiek zrobiłeś, i jestem pewien, że tak będzie, to jest to twoja zasługa, a nie moja, ponieważ przygotowałeś podcast, wybrałeś mnie jako osobę do rozmowy kwalifikacyjnej, pytasz pytanie i pokierowanie tą rozmową, i słusznie, odniesiesz sukces, jeśli ten konkretny program będzie dobrze oceniany przez społeczność. Jednakże, jeśli ty i ja piszemy artykuł o nauce o sieciach i przyjmijmy, że wpadłeś na ten pomysł, i załóżmy, że zdecydujesz się spędzić następny rok w moim laboratorium i opracować ten pomysł, ponieważ tak bardzo Cię to interesuje. Prawda jest taka, że ​​kiedy artykuł zostanie opublikowany, trafi on na mój artykuł i będzie to mój artykuł nie dlatego, że coś w tym zrobiłem, ale ponieważ ty i ja nie mamy doświadczenia w nauce o sieci i wszystkich, którzy będą czytać artykuł powie, och, Laszlo ma inny artykuł, a tutaj jest Brett, który faktycznie pomaga to urzeczywistnić.

Tak więc zasługa pracy nie zależy tak naprawdę od tego, kto co zrobił, zależy od tego, kto jest osobą, która prowadzi podglądy, a praca w podsegmentach najprawdopodobniej odpowiada sukcesowi zespołu. Oznacza to, że jeśli jesteś naukowcem i jeśli publikujesz wiele, wiele artykułów z zakresu nauk o sieciach, tak jak ja, i nadal będę to robić, publikowanie artykułu oznacza, że ​​to zasługa głównie mnie, ponieważ społeczność postrzega to jako część mojej intelektualnej podróży. Oznacza to, że naprawdę można spojrzeć na potencjalną współpracę i zdecydować jeszcze przed rozpoczęciem pracy, czy jeśli praca ta zakończy się sukcesem, czy otrzymam za to zasługę, czy nie.

To bardzo interesujące, ponieważ nie wykonujemy pracy tylko po to, by ją docenić. Angażuję się w wiele działań zespołowych, w których nie jestem po to, by zdobyć uznanie, jestem tam tylko po to, aby się upewnić, ten projekt, ponieważ bardzo mi na nim zależy. Ale jeśli projekt, nad którym pracujesz, robisz to, ponieważ chciałbyś otrzymać uznanie i podziękowania za swoją pracę w projekcie, musisz starannie wybrać, upewniając się, że rzeczywiście wynik projektu pokrywa się z twoją intelektualną podróżą.

Brett McKay: Więc co to oznacza dla młodego naukowca, który współpracuje z tobą? Chcę zostać naukowcem sieciowym, będą pracować z tobą nad dokumentem, ale dostaniesz wszystkie zasługi, w jaki sposób mogą nadal czerpać korzyści ze współpracy i odnieść widoczny sukces?

Laszlo Barabasi: Tak się cieszę, że zadałeś to pytanie, Brett, bo mówię każdemu mojemu studentowi, kiedy publikujemy świetną lub nie tak dobrą pracę, to nie ma znaczenia razem, nauczyłem ich gratulować, teraz twój pierwszy, drugi lub trzeci publikacja teraz, ale musisz zrozumieć, że to nie jest twój artykuł, ale mój artykuł. Jak to zmienisz? Cóż, musisz zrobić dwie rzeczy.

Najpierw wyjdź i porozmawiaj w każdym możliwym miejscu, konferencjach, warsztatach o tej pracy, aby ludzie Cię poznali i powoli kojarzyli wyniki z Tobą, a nie ze mną, którego już znają. Po drugie, i to jeszcze ważniejsze. Śmiało, opublikuj serię artykułów na ten sam temat beze mnie, a wraz z tym zasługa ciebie powoli przeniesie się na ciebie. Miałem na przykład mojego ucznia, właściwie Gonzaleza, który pracował przez kilka lat w moim laboratorium i razem po raz pierwszy zaczęliśmy pracować nad mobilnością ludzi, używając danych z telefonów komórkowych, aby zrozumieć, jak ludzie się poruszają i jakie są podstawowe prawa ludzkiej mobilności ?

Martha zrobiła po opuszczeniu mojego laboratorium, że przeniosła się, aby zostać wykładowcą na MIT, i napisała wiele wspaniałych artykułów na ten sam temat, a ja osobiście przestałem nad tym pracować. Tak więc teraz, gdy społeczność chciałaby eksperta w dziedzinie mobilności ludzi, nikt o mnie nie myśli, wszyscy myślą o Marcie. Słusznie, więc przypisuje się jej wspólnej pracy.

Brett McKay: OK, to przydatne informacje. Może to dotyczyć Ciebie, nawet jeśli jesteś pracownikiem naukowym lub biznesowym. W pewnym momencie musisz się wyróżnić i odejść sam.

Laszlo Barabasi: Oczywiście, i to jest… tak naprawdę kluczem niekoniecznie jest stwierdzenie, że ty i ja zrobiliśmy świetny interes, a teraz zostanę świetną piosenkarką i dostanę uznanie za wspólny biznes, nie. Musisz kontynuować pracę w tej samej dziedzinie, aby zwiększyć wiarygodność pracy, którą wykonałeś samodzielnie.

Brett McKay: W porządku, przejdźmy więc do piątego prawa, ponieważ przyszło mi to do głowy w tym tygodniu, ponieważ na Atlantyku porozmawiamy o tym, co to jest, ale na Atlantyku był artykuł mówiący o nadchodzącym upadku zawodowym O wiele szybciej niż myślisz, autor: Arthur C. Brooks. Mówił, że tak, na początku swojej kariery odniesiesz wiele sukcesów, a potem osiągniesz punkt, w którym nie odniesiesz wielkiego sukcesu. Piąte prawo mówi ah, może nie tak szybko. Nadal możesz odnieść sukces nawet na późniejszym etapie kariery.

Laszlo Barabasi: Cóż, cieszę się, że możemy porozmawiać o piątej zasadzie, ponieważ jest to dla mnie naprawdę ulubiona część książki, szczególnie dlatego, że właśnie ukończyłem 50 lat i na podstawie wszystkich wcześniejszych badań na temat kreatywności wniosek jest taki jasne, mam naprawdę bardzo ograniczone szanse na pokonanie mojej wcześniejszej pracy. Co mam przez to na myśli? W genialnej literaturze istnieją [niesłyszalne] badania, które pokazują, w jakim wieku ludzie, których dziś podziwiamy, wykonali swoją najlepszą pracę, czy to w wieku 20, 30, 40 czy 50 lat. Wniosek jest dość jasny, wybitne osoby mają tendencję do wykonywania najważniejszej, definiującej karierę zawodową, stosunkowo wcześnie. Jest to do tego stopnia, że ​​Einstein kiedyś twierdził, że jeśli ktoś nie dokona swojego wielkiego odkrycia w wieku 30 lat, nigdy tego nie zrobi.

Więc kilka lat temu byliśmy ciekawi, czy dotyczy to tylko geniuszy, czy też zwykłych ludzi, także przeciętnych naukowców? Skończyło się więc na tym, że zrekonstruowaliśmy karierę wszystkich naukowców od 1900 roku do dzisiaj, dowiadując się, kiedy wykonali najlepszą pracę, czy było to odkrycie zdobywające Nagrodę Nobla, czy coś, czego nikt nie pamięta, ale było to najlepsze w ich karierze. Zaskoczyło nas to, że okazuje się, że ludzie robią wszystko, co w ich mocy… rekord życiowy stosunkowo wcześnie w swojej karierze. Ale jedno… zgodne z genialnym odkryciem. Ale kiedy przyjrzymy się dokładniej danym, zdamy sobie sprawę, że nie tylko faktycznie dokonują oni większości swoich odkryć na początku swojej kariery, ale większość opublikowanych prac wykonują stosunkowo wcześnie. To znaczy zmiany produktywności w trakcie kariery jednostki, bardzo wcześnie, młodzi ludzie dużo próbują, dużo publikują, malują dużo obrazów, piszą dużo muzyki, a wraz z wiekiem robią tego coraz mniej.

Następnie łączymy produktywność i sukces, zdajemy sobie sprawę, że tak naprawdę nie ma zależności od wieku od kreatywności, a raczej naprawdę nauczyliśmy się, że wszystko, co projekt i kariera danej osoby, ma dokładnie takie samo prawdopodobieństwo, że stanie się jej najważniejszą pracą. To znaczy sukces lub udane projekty są jak kupony na loterię. Że każdy z nich ma takie samo prawdopodobieństwo wygranej, ale okazuje się, że większość ludzi pisze, kupuje losy lub wykonuje większość projektów stosunkowo wcześnie w swojej karierze iz biegiem czasu próbuje coraz mniej. Dlatego wydaje się, że ludzie… tylko młodzi ludzie mogą wygrać na loterii lub młodzi ludzie mogą faktycznie odnieść sukces. To jest… dane wskazują, że tak nie jest, istnieje zależność od wieku, co jest dla mnie oczywiście wspaniałą wiadomością, ponieważ oznacza to, że jeśli będę kontynuował badania, nadal mógłbym podejść i odkryć, że przyćmiłoby to wszystko, co Robiłem to do tej pory i są na to piękne przykłady.

Omawiam w książce przykład chemika z Uniwersytetu Yale, który pod koniec kariery zawodowej przeszedł na przymusową emeryturę w wieku 70 lat, ale nie był gotów się poddać. Kiedy więc zamknęli jego laboratorium w Yale, przeniósł się na mniejszy uniwersytet i tam, w nowym laboratorium badawczym, dokonał odkrycia, za które 15 lat później w wieku 85 lat otrzymał chemiczną Nagrodę Nobla. Podsumowując, z tych badań dowiedzieliśmy się, że nie… kreatywność nie ma wieku, produktywność ma, ludzie mają tendencję do zwalniania, głównie dlatego, że starzenie się częściowo z powodu obowiązków rodzinnych, często z powodu innych możliwości, staje się administratorami badań, zaczynają prowadzić firmy, które odciągają ich początkową wiedzę i obszar zainteresowań, ale kreatywność nie oznacza. . . Ci, którzy nadal to robią, mogą wymyślić przerwę na odkrycia w każdym wieku swojej kariery. John miał 93 lata, kiedy zmarł, a kilka dni przed śmiercią nadal był w laboratorium, pracując nad kolejnym artykułem.

Brett McKay: W porządku, to daje mi nadzieję. Lubię to. Zróbmy więc krótkie podsumowanie tego.

Laszlo Barabasi: Pewnie. Pierwsza zasada dotyczy tak naprawdę wydajności, która napędza sukces, ale gdy wydajności nie można zmierzyć, to sieci zapewniają sukces. To naprawdę, że musisz zwracać uwagę na swoją sieć, jeśli Twoja wydajność nie jest tak odróżnialna od innych.

Drugie prawo mówi, że wydajność jest ograniczona, ale sukces jest nieograniczony, co tak naprawdę mówi, że wydajność na szczycie jest bardzo trudna do odróżnienia, ale sukces można łatwo odróżnić.

Trzecie prawo pomaga nam zrozumieć, która z wysoko wydajnych osób odniesie sukces, mówiąc nam, że wstępne czasy sukcesu fitness to ten, który prowadzi do przyszłego sukcesu i wszystkie miary sukcesu, od cytowań, przez pieniądze, po widoczność, idą za tym.

Czwarte prawo mówi o pracy zespołowej, mówiąc, że dlaczego sukces zespołowy wymaga różnorodności i równowagi, pojedyncza osoba zostanie doceniona za osiągnięcia grupy. Oznacza to, że zasługa naprawdę jest znakiem opartym na percepcji, a nie na tym, co zrobiłeś w zespole, i musisz zarządzać tym występem, jeśli chcesz, lub musisz zarządzać tym postrzeganiem, jeśli chcesz uzyskać uznanie za swoją pracę. zrobiłeś w ustawieniu zespołowym.

Wreszcie piąte prawo, [niesłyszalne] ulubione w tym wieku mojej kariery, które mówi nam z uporem, że sukces może nadejść w każdej chwili.

Brett McKay: Uwielbiam to i to, co mi się w tym podoba, jak powiedziałeś w tej rozmowie, to to, że czasami nie są to konkretne zalecenia, które możesz podać, jak zastosować te rzeczy, ale jak powiedziałeś, samo zrozumienie, jak to działa, może skłonić Cię do myślenia o tym, jak mogę to wykorzystać lub zastosować to w mojej karierze lub otoczeniu, w którym się znajduję.

Laszlo Barabasi: Och, absolutnie, mam na myśli nawet dla mnie, napisanie tej książki i uporządkowanie tych praw, które były rozrzucone w literaturze na wiele artykułów i wiele tekstów, naprawdę zmieniło grę i nie dotyczyło mojego własnego sukcesu, ale jestem nauczycielem, więc obecnie wiele rad, których udzielam, nie dotyczy mnie samego, ale moich studentów i innych młodych osób i zawsze odwołuję się do tych praw, dały mi one podstawę, na podstawie której mogę naprawdę udzielić odpowiednich rad każdemu z moich uczniów, jak odnieść sukces , co dalej robić w swojej karierze.

Brett McKay: Cóż, Laszlo, to była świetna rozmowa. Czy jest jakieś miejsce, do którego można się udać, aby dowiedzieć się czegoś o książce i Twojej pracy?

Laszlo Barabasi: Oczywiście, więc mam na myśli, że oczywiście zacznę od formuły, ale istnieje również strona internetowa Barabasi.com, która jest moją osobistą witryną lub jest z nią połączona witryna moich laboratoriów, a także formułabook.com, która zawiera wiele treści związanych z książka. Dzięki za zaproszenie mnie do programu.

Brett McKay: Laszlo, dzięki za przybycie. To była przyjemność.

Laszlo Barabasi: Cała przyjemność po mojej stronie.

Brett McKay: Moim dzisiejszym gościem był Albert Laszlo Barabasi, autor książki The Formula: The Universal Laws of Success. Jest dostępny na amazon.com w księgarniach na całym świecie. Więcej informacji o jego pracy można znaleźć na jego stronie internetowej. Zapisuje się w formie B - A - R - A - B - A - S - I .com. Dowiedz się więcej o jego pracy. Zapoznaj się również z naszymi notatkami z programu pod adresem [niesłyszalne 00:57:15] .is / formula, gdzie znajdują się linki do zasobów, w których zagłębiamy się w ten temat.

Cóż, to koniec kolejnego dodatku do [niesłyszalnego] podcastu. Zajrzyj na naszą stronę internetową pod adresem artofmanility.com, gdzie znajdziesz archiwa naszych podcastów. Jest tam ponad 500 odcinków, a także tysiące artykułów napisanych przez lata na temat sukcesu, rozwoju osobistego, finansów osobistych, sprawności fizycznej. Możesz to nazwać, mamy to i jeśli chcesz cieszyć się dodawaniem darmowych dodatków do Podcastu The Art of Maniness, możesz to zrobić tylko na stitcher premium. Zarejestruj się na stitcherpremium.com i używaj męskości kodu, aby otrzymać bezpłatny miesiąc Stitcher Premium. Po zarejestrowaniu się możesz pobrać aplikację Stitcher IOS lub Android i zacząć cieszyć się bez reklam The Art of Manility Podcast. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, byłbym wdzięczny, gdybyś poświęcił chwilę, aby przesłać nam recenzję w iTunes lub Stitcher. To bardzo pomaga i jeśli już to zrobiłeś, dziękuję. Rozważ udostępnienie programu znajomemu lub członkowi rodziny, o którym myślisz, że coś z tego wyciągnie. Jak zawsze, dziękuję za nieustające wsparcie, aż do następnego razu Brett McKay, przypominający ci nie tylko o słuchaniu [niesłyszalnego] podcastu, ale także o wprowadzeniu w życie tego, co usłyszałeś.